برای گذار از نمایشگاه‌های کاسبکارانه حوزه دریاپایه چه باید کرد؟
​​​​​​​گروه صنایع دریایی – امیداسماعیلی - در ايران شرکت‌های زیادی در زمينه ساخت تجهيزات جانبي و ارائه خدمات صنايع دريايي و دریانوردی فعاليت مي‌کنند، اما کماکان يکي از مشکلات اين صنعت زنجيره تامين گسسته آن است. از سوی ديگر، ارتباطات بين شرکت‌های بزرگ و اصلی و شرکت‌های موجود در زنجيره تامين صنايع دریایی و فراساحل ضعيف است که اين امر به ايجاد فضای ناسالم رقابتي منجر مي‌شود. 
به گزارش «اقتصادسرآمد»، به‌طور کلی دوگروه نمایشگاهی در صنعت دریایی ایران را می‌توان تشخیص داد: یک گروه نمایشگاه‌ها و همایش‌هایی است که متعهدانه و مسئولانه طراحی و پیگیری می‌شوند. نمونه آن در حال حاضر همایش ساحل انجمن مهندسی ایران و همایش انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته است. یکی در دانشگاه شریف برگزار شد و دیگری در سالن همایش‌های صداوسیما در بهمن‌ماه برگزار خواهد شد، اما گروه دیگری هستند که کاسبکارانه هستند؛ یعنی برگزاری صرفا برای سوددهی برای شرکت‌های برگزارکننده است. این دو رویه با هم بسیار متفاوت هستند و نتایج خاص خود را به همراه دارند. 

برنامه‌های غیرانتفاعی
این برنامه‌ها همانطور که گفته شد، برای سودآوری و تامین جیب یک فرد یا یک شرکت برگزارکننده طراحی و اجرایی نمی‌شوند. این گروه از برنامه‌ها، انتفاع جامعه دریایی را در نظر می‌گیرند. نمایشگاه صنایع دریایی بوشهر، همایش فراساحل انجمن مهندسی ایران و پنجمین همایش دریامحور انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته، سه‌نمونه غیرانتفاعی هستند که پیش از جیب خود به نفع جامعه دریایی می‌اندیشند.
این برنامه‌ها، چندخصوصیت مشخص و قابل‌محاسبه و ارزیابی دارند؛ یکی آنکه به‌شدت به سمت نوآوری تمایل دارند. نوآوری و تلاش برای نگاه تازه و نو به پدیده‌ها، مستلزم جذب کارشناسان خبره و عمیق‌اندیش است. برگزارکنندگان این دسته برنامه‌ها، به‌خودی‌خود دارای چنین توان فکری هستند. معمولا انگیزه تفکر داشته و نیز نفرات زیادی دارند که برای تفکر و طراحی به آن‌ها مدد می‌رسانند. 
شرکت‌های کاسبکار، چنین اقدامی نمی‌کنند و نمی‌توانند که بکنند؛ زیرا انگیزه رو به جلو نداشته، نفرات لازم را ندارند و جذب نفرات از بیرون هم برای آن‌ها هزینه‌زاست. بنابراین هرگز تفکر رو به جلو ندارند. اینان یک نمایشگاه را برای سود نمایشگاهی آن برگزار کرده و تلاش می‌کنند کم‌ترین هزینه ممکن را تحمل کنند تا به حداکثر سود برسند. 

برنامه‌های کاسبکارانه
همانطور که متوجه شدیم، کاسبکارها به‌عنوان کسب‌وکار، نمایشگاه و همایش برگزار می‌کنند. نمونه روشن یکی همایش دوم توسعه دریامحور در کیش است و دیگری نمایشگاه موسوم به آیمکس باز هم در کیش. کار در دستان دوبرگزارکننده است که شغل‌شان برگزاری نمایشگاه است نه تعهد و مسئولیت آن‌ها. اینکه چه نفعی به جامعه دریایی می‌رسد، در رتبه دوم تصمیم‌ها قرار دارد، اما آن چیزی که اولویت دارد، کسب حداکثری سود خالص است. از این رو، هیچ انگیزه و تلاشی برای کیفیت، نوآوری و غنای محتوایی فعالیت خود نمی‌کنند. 
برای درک این ادعا، کافی است نمایش و همایش‌ها را با هم مقایسه کنید و تشخیص دهید که چقدر رشد و توسعه داشته‌اند. متوجه می‌شوید که همایش اول با همایش دوم هیچ تفاوتی نداشته است. متوجه می‌شوید که همایشی به اسم علمی برگزار می‌شود، اما کم‌ترین محتوای علمی ندارد. متوجه می‌شوید که این همایش و نمایش‌ها بیشتر دولتی‌محور هستند و تلاش می‌شود با حضور چندمقام دولتی به آن‌ها اصالت و اهمیت بدهند. متوجه می‌شوید که هیچ محتوایی در آن نیست مگر اینکه یک شرکت نگون‌بخت برای امور تبلیغاتی خود، پول بدهد تا در همایش یا نمایش، یک پنل اختصاصی بگیرد.
کاسبکاران، همه سویه به فکر درآمد هستند. در این میان اگر شرکتی حاضر به پرداخت پول نباشد، اینان به‌راحتی هرچه تمام‌تر، از خیر کیفیت و برنامه‌های نو می‌گذرند. نتیجه این است که همایش‌ها و نمایش‌های کاسبکارانه و تاجرمآبانه، هرساله کپی همدیگر برگزار می‌شوند و تمام. به بیان راحت‌تر؛ شرکت تاجرمسلک، سروته قضیه را یک جوری به‌هم می‌آورد و سودش را در جیب مبارک می‌گذارد. 

وظیفه مدیران‌عامل شرکت‌ها
در این میان، یک وظیفه حرفه‌ای برای مدیران‌عامل شرکت‌ها قابل‌تشخیص است؛ مدیران‌عامل باید آنقدر زرنگ و باهوش باشند که طعمه نشوند. به نظر می‌رسد مدیران‌عامل شرکت‌ها برای شرکت در همایش‌ها و نمایش‌ها باید کمی بیشتر درنگ و تامل کنند. خوب است ببینند که باید در کدام نمایشگاه یا همایش و با چه هدفی شرکت می‌کنند؛ یک نمایشگاه تکراری یا یک نمایشگاه رو به جلو؟ یک همایش تشریفاتی یا یک همایش پر مغز؟
بخش بازاریابی شرکت‌ها باید کمک فکری مناسبی به مدیرعامل خود برسانند تا فرق بین نمایشگاه کاسبکار و نمایشگاه هدفمند را تشخیص دهد تا بازیچه یک برگزارکننده کاسبکار نشود. نگاه به دوردست، تشخیص آینده و همراهی با برنامه‌هایی که آینده بازاریابی و بازارگردانی دریایی کشور را شکل خواهند داد، از مهم‌ترین نکاتی است که یک مدیرعامل موفق باید درنظر بگیرد. 
به نظر می‌رسد در مطالعه بازارگردی، نمایشگاه‌هایی که غیرانتفاعی و با حمایت موثر مسئولان استانی برگزار می‌شود، رو به جلو هستند و آینده بازارگردانی را در اختیار خواهند گرفت. بنابراین، شرکت در چنین نمایشگاه‌هایی می‌تواند منتج به فایده شود و مشارکت در همایش‌هایی که بر محتوا و اثربخشی تمرکز دارد، برای یک شرکت اعتبارآفرین خواهد بود. در باقی حالات، جز دود هوا کردن بودجه شرکت، عایدی دیگری نخواهد داشت.
آنچه در این سال‌های اخیر بیش از توسعه دریایی با آن مواجه هستیم، برگزاری متعدد نمایشگاه‌ها و همایش‌هایی است که به نام دریا و به بهانه توسعه دریایی طراحی و اجرا می‌شوند. اغلب این نمایشگاه‌ها به‌وسیله شرکت‌هایی برگزار می‌شوند که شغل و تخصص آن‌ها صرفا برگزاری نمایشگاه است. از این رو، سود برگزاری این نمایشگاه‌ها برای این شرکت‌ها حرف اول را می‌زند و مابقی مسائل مانند کیفیت و اثربخشی نمایشگاه در رتبه‌های پایین قرار می‌گیرند.