سخنگوی اوپکس و تحلیلگر بازار نفت و انرژی با اشاره به وابستگی ۷۰۰ پالایشگاه جهان به نفتی که در خلیج فارس تولید می شود، معتقد است: وابستگی جهان به تنگه هرمز تنها به نفت خام محدود نیست بلکه میعانات گازی، گاز طبیعی مایع (LNG)، فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده و بخشی از صادرات مواد معدنی و پتروشیمی منطقه نیز از این مسیر عبور می‌کنند.
به گزارش اقتصادسرآمد، سید حمید حسینی سخنگوی اتحادیه صادر کنندگان فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی ایران در تشریح راهبرد جمهوری اسلامی ایران در مدیریت تنگه هرمز برای مقابله با تجاوز ائتلاف آمریکایی - صهیونی به خاک کشورمان به ایرنا اظهار داشت: تحولات اخیر در خلیج فارس و اختلال در جریان نفت از تنگه هرمز، بار دیگر نقش حیاتی این گذرگاه راهبردی در اقتصاد جهانی را برجسته کرده است؛ گذرگاهی که عبور روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن، در صورت اختلال جدی می‌تواند فشار بی‌سابقه‌ای بر بازارهای انرژی و زنجیره‌های تأمین جهانی وارد کند.
وی توضیح داد: در بسیاری از جنگ‌ها، واکنش‌های اولیه در میدان نبرد ظاهر می‌شود، اما پیامدهای عمیق‌تر معمولاً در بازارها، زنجیره‌های تأمین و محاسبات استراتژیک دولت‌ها خود را نشان می‌دهند که تجاوز اخیر آمریکا و اسرائیل به کشورمان نیز از این قاعده مستثنی نیست.
وی افزود: اگرچه در ابتدای این جنگ، تصور می شد که این یک درگیری نظامی سریع و محدود باشد اما نشانه‌های رو به افزایش، حاکی از آن است که این بحران می‌تواند به آزمونی بسیار تعیین‌کننده‌تر نه تنها برای اقتصاد جهانی، بلکه برای ثبات نظم بین‌المللی تبدیل شود.
حسینی با بیان اینکه اقتصادهای جنگی معمولاً در دو مرحله شکل می‌گیرند که مرحله نخست فوری و کوتاه‌مدت است، افزود: در این مرحله بازارها واکنش شدیدی نشان می‌دهند، قیمت انرژی افزایش می‌یابد، خریدهای هیجانی شدت می‌گیرد و سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن حرکت می‌کنند.
این فعال صنعت نفت اظهار داشت: مرحله دوم که در میان‌مدت ظاهر می‌شود، پرسش اساسی‌تری را مطرح می‌کند؛ آیا طرف‌های درگیر واقعاً برای یک درگیری طولانی‌مدت آماده هستند؟ در این مرحله دیگر تنها قدرت نظامی اهمیت ندارد، بلکه استقامت اقتصادی، تاب‌آوری اجتماعی و توانایی انطباق با اختلالات پایدار تعیین‌کننده خواهد بود.
این تحلیلگر بازار نفت و انرژی معتقد است که در قلب این بحران، تنگه هرمز قرار دارد؛ گذرگاهی باریک که اهمیت آن اغلب با یک آمار ساده بیان می‌شود که حدود ۲۰ درصد از عرضه انرژی جهان از این مسیر عبور می‌کند. با این حال این آمار تمام واقعیت را نشان نمی‌دهد. مساله اصلی نه کل تولید جهانی نفت، بلکه سهمی از نفت و گاز است که واقعاً در بازارهای بین‌المللی معامله می‌شود.
وی خاطر نشان کرد: جهان روزانه بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه نفت خام و میعانات گازی تولید می‌کند، اما بخش قابل توجهی از آن در داخل کشورهای تولیدکننده مصرف می‌شود. آنچه بازارهای جهانی را شکل می‌دهد، «نفت معامله‌شده» است. از این منظر، حدود ۲۰ میلیون بشکه نفتی که روزانه از تنگه هرمز عبور می‌کند وزن بسیار بیشتری در بازار جهانی دارد و اگر این مسیر به طور جدی مختل شود، فشار نه تنها بر یک‌پنجم عرضه انرژی جهان، بلکه بر نزدیک به نیمی از نفتی که میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان در گردش است وارد خواهد شد.
حسینی اظهار داشت: وابستگی جهان به تنگه هرمز تنها به نفت خام محدود نیست. میعانات گازی، گاز طبیعی مایع (LNG)، فرآورده‌های نفتی تصفیه‌شده و بخشی از صادرات مواد معدنی و پتروشیمی منطقه نیز از این مسیر عبور می‌کنند. در چنین شرایطی هرگونه اختلال در هرمز نه تنها قیمت نفت، بلکه هزینه گاز طبیعی، سوخت‌های تصفیه‌شده، حمل‌ونقل، مواد اولیه صنعتی و در نهایت تولید در طیف گسترده‌ای از بخش‌ها را افزایش خواهد داد.
وی یادآور شد: کشاورزی، فولاد، خودروسازی، صنایع شیمیایی و حتی زنجیره تأمین غذا نیز به طور مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر تنگه هرمز قرار می‌گیرند.