گروه سیاسی- سارامرادخانی: س از پيروزي انقلاب اسلامي‌و تبلور مردم سالاري ديني در نظام تازه تاسيس مردم رکن اساسي و تعيين کننده در اين نظام سياسي بر اساس آموزه‌هاي ديني شدند. حزب جمهوري اسلامي‌نخستين حزب در ايران بعد از انقلاب بود که غالب چهره‌هاي سياسي تاثير‌گذاردر آن عضويت داشتند. سرنوشت اين حزب پس از ترور دبيرکل ان يعني شهيد بهشتي به انحلال کشيد که پرداخت به جزييات آن در حوصله اين مقال نيست.
به گزارش اقتصادسرآمد، در سال‌هاي دهه 60 دو تفکر اساسي در کشور با نام چپ و راست شکل گرفت که هر کدام در برهه‌اي ازمان تفکر غالب دولت و نظام سياسي شدند. راست‌ها در اواخر دهه 70 شمسي به اصولگرا تغيير نام دادند و چپ‌ها نيز به اصلاح طلب. به تدريج با برخي تغييرات در دهه‌هاي بعدي يعني 80 و 90 در فضاي سياسي احزاب مختلفي از دل اين دو تفکر و طيف سياسي ظهور کرد.
اصلاح طلب و اصولگراها در داخل پارلمان نام خود را تغيير و به فعاليت حزبي خود در قالب«فراکسيون» ادامه مي‌دهند. بيشترين تاثير گذاري احزاب در ايران به فعاليت فراکسيون‌هاي مجلس برمي‌گردد که بر اساس دو طيف سياسي عمده و غالب تشکيل شده است. هرچند روساي جمهور نيزدرانتخابات مستقيم در هر دوره به يکي از دو طيف سياسي عمده تعلق فکري دارند اما اين تعلق هرگز در داخل دولت به مثابه مجلس نمود پيدا نمي‌کند.
انتخابات دوم اسفند در حالی برگزار شد که برخی گمان می کردند که به دلیل سایه ویروس بیماری مرگبار کرونا مشارکت در حداقل قرار بگیرد اما به نظر می رسد مشارکت مردم در انتخابات یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی در شرایط مطلوبی بود.
وزن کشی انتخاباتی دو جناح اصلی سیاسی کشور از مدت ها قبل گاهی در سکوت و گاهی در همهمه رسانه ای آغاز شده بود و و هر دو جناح که که طی 4 دهه گذشته یک رقابت سنتی با یکیدگر داشتند در این دوره نیز با ارائه لیست های مختلف علی رغم تلاش برای وحدت در انتخابات حضور یافتند. هرچند اسم هایی که از شورای نگهبان بیرون امد به مذاق اصلاح طلبان و برخی اصولگراها خوشایند نبود اما اما هیچ کس انتخابات را «تحریم » نکرد و مردم نیز به ندای «مشارکت» مقام معظم رهبری لبیک گفته و پای صندوق های رای رفتند.
انچه از شمارش آراء دیده می شود در تهران لیست اصولگرایان به نام وحدت با سرلیستی محمدباقر قالیباف شهردار اسبق تهران پیروز این انتخابات شد و بر اساس شمارش سایر آراء بازهم به نظر می رسد که اصولگراها توانستتند علی رغم چند لیسته بودن بیتر کرسی های پارلمان را تصاحب کنند.
انتخابات مجلس یازدهم از جنس مجلس دهم نبود. در مجلس دهم اصلاح طلبان بعد از سال ها عزلت سیاسی با حضور روحانی در مسند ریاست جمهوری توانسته بود خود را باز تعریف کرده و وبار دیگر در سپهر سیاسی برای خودجایی باز کنند اما به نظر می رسید باز هم نتوانند اکثریت کرسی های پارلمان را از آن خود کنند از این جهت «فراکسیون امید» آغوش خود را برای اعتدال گراها باز کرد. در کنار این امید ها لیست ولایی ها با حضور اصولگراها نیز تشکیل شد و مجلس دهم با دو کفه برابر تشکیل شد. عارف و لاریجانی دو نام اصلی برای ریاست پارلمان بودند که در نهایت صندلی داغ به علی لاریجانی که طی چند دوره نیز ریاست مجلس را داشت برسد.
اما به نظر می رسد آرایش سیاسی این دوره مجلس شورای اسلامی با دوره قبل متفاوت باشد. برخی آگاهان بر این عقیده اند که مجلس اصولگرایی است اما منهای تندروها. یعنی میتوان به این نتیجه رسید که مجلسی جوان معتدل اصولگرا که می تواند طرحی نو برای این دوره دراندازد. محمد باقر قالیباف که به نظر می رسد گزینه اصلی برای ریاست مجلس است. نگارنده در مطلبی دیگر به این نکته اشاره کرده بود که راه بهارستان از بهشت می گذرد و این مساله اکنون جامه عمل پوشیده است.