یک کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: قرار گرفتن در نقطه سیاه نقشه گروه ویژه اقدام مالی به این معنا است که کشور باید صادراتش را به نرخ ارزان ارائه دهد تا مشتری ترغیب شده و حاضر به خرید آن باشد و نرخ واردات را نیز باید بالا ببرد تا صادر کننده خارجی حاضر به ارائه آن به بازار داخلی شود و با ایران مبادلاتی انجام دهد چرا که برای کشوری که در وضعیت قرمز قرار گرفته هر نوع مبادله‌ای مساله‌ساز و مشکل‌ساز است.
به گزارش اقتصادسرآمد به نقل از ایلنا، حسن بهشتی‌پور با اظهار تاسف از قرار گرفتن نام ایران در لیست سیاه FATF، گفت: اولین تاثیر اینکه یک کشور در لیست سیاه قرار می‌گیرد این است که ریسک سرمایه‌گذاری در آن کشور بالا می‌رود. ممکن است برخی بگویند در حال حاضر هیچ‌گونه سرمایه‌گذاری در ایران انجام نمی‌شود که ما نگرانش باشیم و این در حالی است موضوع ریسک سرمایه‌گذاری روی سایر مسائل هم تاثیر می‌گذارد. برای مثال حق بیمه‌ای که ایران باید برای کشتیرانی بپردازد به تبع همین ریسک مبلغش بصورت قابل توجهی بالا می‌رود یا بیمه کالای صادراتی ایران افزایش پیدا می‌کند.
وی ادامه داد: قرار گرفتن در نقطه سیاه نقشه گروه ویژه اقدام مالی به این معنا است که کشور باید صادراتش را به نرخ ارزان ارائه دهد تا مشتری ترغیب شده و حاضر به خرید آن باشد و نرخ واردات را نیز باید بالا ببرد تا صادر کننده خارجی حاضر به ارائه آن به بازار داخلی شود و با ایران مبادلاتی انجام دهد چرا که برای کشوری که در وضعیت قرمز قرار گرفته هر نوع مبادله‌ای مساله‌ساز و مشکل‌ساز است.
وی افزود: بنابراین و با این وصف، کشور باید یک هزینه هنگفتی روی صادرات، واردات و همچنین بیمه‌های پرداختی بابت صادرات و واردات و هزینه حمل و نقل متحمل شود که واقعا در صورت یک حساب و کتاب ساده متوجه می‌شویم اگر پالرمو یا CFT را بپذیریم می‌توانیم از این شرایط خارج شویم.
این کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: با توجه به پیش‌بینی‌هایی که مجلس صورت داده است که با صراحت اعلام کردیم، اگر قوانین پالرمو یا CFT در تعارض با قوانین داخلی ما قرار بگیرد، ملاک عمل ما قوانین داخلی خواهد بود؛ ایران می‌تواند با این تحفظی که مجلس گذاشته مواد مساله‌دار از نظر کشور را در شرایط توافق با گروه ویژه اقدام مالی لحاظ کند که با این شرایط نمی‌دانم مجمع تشخیص مصلحت نظام با چه تشخیص مصلحتی کشور را در این شرایط قرار داده است؟!
وی ادامه داد: امروز در موقعیتی قرار گرفته‌ایم که حتی کشورهایی مانند روسیه، چین، ترکیه و عراق که همچنان با ما رابطه دوستانه داشته و تبادلات مالی انجام می‌دهند در شرایط سختی قرار بگیرند که حتی اگر بخواهند مبادلاتشان را با ما ادامه دهند هزینه بیشتری را متقبل می‌شوند و به تبع آن هزینه بیشتری را از ما مطالبه خواهند کرد.