تمایل کرواسی برای پیوستن به یورو در شرایطی مطرح می شود که برخی کشورهای دیگر اروپایی موضع انتقادی خود نسبت به ‏این پیمان پولی را تغییر نداده اند. برای مثال، از زمان قدرت گرفتن دولت ویکتور اوربان در مجارستان، بوداپست فاصله خود با ‏مواضع منطقه یورو را افزایش داده است. ‏بلغارستان و کرواسی در یک قدمی عضویت در منطقه یورو قرار گرفتند.
 به گزارش اقتصادسرآمد، برای نخستین بار در طول پنج سال اخیر، بلغارستان و کرواسی موفق شدند به عضویت مکانیزم تبادل اروپایی بپیوندند و از تاریخ یکم اکتبر امسال فعالیت بخش بانکی و مالی آن ها تحت نظر بانک مرکزی اروپا خواهد بود.   این مکانیزم که به عنوان آخرین پیش‌نیاز پیوستن به منطقه پولی یورو محسوب می شود.
پیشتر آندری پلنکوویچ - نخست‌ وزیر کرواسی -  با اشاره به آماده شدن کرواسی برای پیوستن به مکانیزم تبادل اروپایی موسوم به ERM-۲ گفته بود که هدف استراتژیک این کشور پیوستن به منطقه پولی یورو تا سال ۲۰۲۴ خواهد بود.
با وجود آن که کرواسی واحد پولی دیگری دارد، از یک دهه گذشته روند ادغام تدریجی نظام پولی خود را با یورو آغاز کرده است؛ به گونه‌ای که اکنون ۷۵ درصد ذخایر ارزی این کشور را یورو تشکیل می‌دهد. این کشور همچنین برای پیوستن به یورو باید نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی خود را به زیر ۶۰ درصد برساند.
کمیسیون اروپا با صدور بیانیه ای به همین مناسبت اعلام کرد که این اتفاق نتیجه تلاش‌هایی است که توسط دو کشور عضو اتحادیه اروپا صورت گرفته است. بلغارستان در سال ۲۰۰۷ و کرواسی در سال ۲۰۱۳ به عضویت اتحادیه اروپا درآمدند.  
تمایل کرواسی برای پیوستن به یورو در شرایطی مطرح می شود که برخی کشورهای دیگر اروپایی موضع انتقادی خود نسبت به این پیمان پولی را تغییر نداده اند. برای مثال، از زمان قدرت گرفتن دولت ویکتور اوربان در مجارستان، بوداپست فاصله خود با مواضع منطقه یورو را افزایش داده است. این کشور هنوز به عضویت منطقه یورو درنیامده و تاریخ مشخصی نیز برای پیوستن به این منطقه واحد پولی اعلام نکرده است. دولت و بانک مرکزی مجارستان تاکنون بارها اعلام کرده اند که تا زمانی که اقتصاد مجارستان به استحکام مناسبی نرسد، این کشور به منطقه یورو نخواهد پیوست.
گئورگ ماتولسکی، رئیس بانک مرکزی این کشور پیش‌تر در مصاحبه با نشریه فایننشیال تایمز، یورو را اشتباهی استراتژیک خوانده بود که هرگز نباید اتفاق می‌افتاد.
وی گفته بود یک فرضیه زیان بار این است که یورو یک گام عادی و ضروری برای یکپارچگی بیشتر اروپای غربی بوده است اما ارز واحد اروپایی اصلا یک ارز عادی نیست و تقریبا به هیچ‌کدام از اهداف از پیش تعیین شده خود نرسیده است.