گروه اقتصاددریا-  افزايش تقاضا براي آبزيان و محدود بودن ذخاير دريايي موجب گرديده تا آبزي پروري به عنوان مهمترين راه تامين پروتئين مورد نياز جمعيت روبه رشد جهان و جهت كاهش فشار تلاش صيادي از درياها، و افزايش درآمد ساحل نشينان به ويژه در كشورهاي كم درآمد مورد توجه قرار گيرد. در سال هاي آتي توليد به روش آبزي پروري به ويژه گونه‌هايي نظير ميگو رشد دو رقمي خواهد داشت و توليد آبزيان پرورشي بر توليد آبزيان دريايي به عنوان منبع اصلي منابع پروتئيني خوراكي، پيشي خواهد گرفت. بر اساس برآورد هاي فائو, در صورتي که مصرف سرانه آبزيان ثابت بماند, در سال 2030 چهل ميليون تن آبزيان مازاد بر توليد کنوني، مورد نياز جامعه بشري است.  
به گزارش اقتصادسرآمد،  از ۵۴ درصد تولیدات شیلاتی در دنیا از پرورش و آبزی‌پروری و ۴۶ درصد آن از صید است. ایران در دریای عمان و خلیج فارس جایگاه نخست صید را به خود اختصاص داده است.ایران در زمینه صنعت شیلات و در بحث های مربوط به پرورش ماهی خاویاری، پرورش میگو، پرورش ماهی در قفس و پرورش ماهی قزل آلا در سال های اخیر رتبه های اول تا پنجم جهان را كسب كرده است و در صنعت مربوط به حفظ ذخایر ماهیان دریایی به ویژه در رها سازی بچه ماهی ها در دریا اقدامات خوبی داشته و مصرف سرانه نیز رشد قابل توجهی پیدا كرده است.
براساس گزارش رسمي سازمان خواربار جهاني (فائو) در 1357 كل توليد آبزيان در ايران از طريق صيد و پرورش حدود 32 هزار و 400 تن بوده كه اين رقم در پايان 1396 به يك ميليون و 202 هزار تن افزايش يافته و اين رشد 40 برابري در چهار دهه انقلاب اسلامي جايگاه ويژه‌اي را به ايران در منطقه و جهان داده است.براي ايران سهمي در اعماق بيش از 200 متري درياي عمان و اقيانوس هند از ذخايري ماهياني به نام «ميكتوفيده» يا «فانوس ماهيان» هست كه جز در چند سال اخير برداشت نشده بود؛ماهي «ميكتوفيده» به دليل ريز بودن (حدود چهار سانتي‌متر) قابل استفاده براي مصارف انساني نيست، اما منبع خوبي براي توليد پودر ماهي، صنايع فرآوري و صنايع جنبي مربوط به ماهي‌هاي پرورشي داخل كشور به شمار مي‌رود.شيلات ايران هم براي خودكفايي در توليد خوراك ماهي‌هاي پرورشي داخل به كشتي‌هاي جديدي اجازه داده تا در اين عمق وارد شده و صيد داشته باشند. البته شيلات اين مجوز را فقط به كشتي‌هاي ايراني داده است؛ اما برخي از آنها شريك خارجي و از جمله چيني دارند كه در اين زمينه باتجربه‌تر از صيادان ايراني هستند.
ایران در مجموع در تولید محصولات شیلاتی در جهان رتبه ۲۳ و به طور مجزا در صید رتبه ۲۵، در پرورش یا آبزی‌پروری رتبه ۱۸، در صید تن ماهیان اقیانوس هند رتبه دوم و در صید غرب اقیانوس هند رتبه اول را به خود اختصاص داده است. همچنین، ایران در سالهای گذشته در تولید محصولات آبزیان و شیلات اقدامات بزرگی را انجام داده به طوری که در حال حاضر جایگاه نخست تولید ماهی قزل‌آلا را در دنیا دارد. همچنین در تولید ماهیان خاویاری جایگاه سوم جهان را کسب کرده و در تولید میگو هم جایگاه بسیار مناسبی را کسب کرده است.
در عین حال، ماهی خاویار یکی از باکیفیت‌ترین خاویارهای دنیا بوده و در حال حاضر هر کیلوگرم ماهی خاویار برابری با ۱۲ بشکه نفت بوده و یک شرکت با استفاده از ظرفیت دریای خزر ۲۱ میلیارد تومان برای کشور ارزآوری داشته است.بر اساس اعلام کارشناسان هر ماهی خاویار باید ۱۴ الی ۱۵ درصد وزن خود خاویار داشته باشد و در هر مرحله یک تا ۴کیلوگرم خاویار تولید کند ولی در استان گیلان این میزان به ۱۶ درصد افزایش پیداکرده است لذا این میزان ظرفیت باعث شده تا پرورش ماهی خاویار در ۱۶ استان کشور آغاز شود.تولید هر کیلوگرم خاویار برای چندین نفر اشتغال ایجاد می‌کند زیرا گوشت ماهی خاویار به کشورهایی به‌مانند روسیه صادرشده و از پوست این ماهی انواع محصولات تولید می‌شود به همین دلیل در یک مرکز تولید این محصول در استان گیلان ۵۰ نفر مشغول به کار هستند.
ميگو جانوري از خانواده سخت پوستان است. اين آبزي در دريا زندگي مي كند و تنها برخي از گونه هاي آن در آب شيرين يافت مي شوند.در ايران ميگوهاي خوراكي آب شور در درياي عمان و خليج فارس زندگي مي كنند. اين آبزي، كف زي است و در نواحي كم عمق يافت مي شود. همچنين ميزان كلسترول در 100 گرم ميگو حدود يک سوم ميزان كلسترول موجود در 100 گرم تخم مرغ است. چربي و کلسترول حاصل از گوشت ميگو بدليل ميزان بالاي اسيد هاي چرب غير اشباع, امگا 3 زياد و امگا 6 آن اثري بر چربي و کلسترول خون, که ناشي از عدم تجزيه اسيد هاي چرب اشباع است, ندارد. وجود سلنيم در گوشت ميگو باعث کاهش رشد سلول هاي سرطاني مي گردد.