وزیر امور خارجه عربستان گفت که برنامه چشم انداز اصلاحات اقتصادی و برقراری ثبات و آرامش در منطقه و عربستان تنها با همکاری تهران محقق خواهد شد چرا که ایران بخشی از منطقه هست و خواهد بود.به گزارش اقتصادسرآمد، فیصل بن فرحان در گفت وگو با شبکه سی ان ان گفت که ما در پادشاهی سعودی دوست داریم بر آرزوها و برنامه چشم انداز اصلاحات اقتصادی و آسایش مستمر شهروندان سعودی متمرکز باشیم و این طبعا تنها از طریق همکاری با ایران و برقراری آرامش و ثبات در منطقه تقویت می شود.او در عین حال به تکرار خواسته کشورش  برای حضور در مذاکرات احتمالی ایران و غرب پرداخت و در پاسخ به سوالی در باره از سرگیری مذاکرات با ایران در خصوص برنامه همه جانبه مشترک با ایران و مشارکت سعودی در این مذاکرات گفت که کاملا منطقی است که سعودی بخشی از مذاکرات و گفت وگوها باشد.این ادعای برخی کشورهای عربی برای حضور در مذاکرات احتمالی در حالی است که تهران همواره افزایش شمار کشورهایی که در توافق هسته ای شرکت داشته اند را بر خلاف روح حاکم بر این توافق دانسته و با آن صراحتا مخالفت کرده است .از نگاه جمهوری اسلامی ایران تعمیم دادن این مذاکرات به سایر مسایل مانند بحث های موشکی و حقوق بشری هم غیر قابل قبول است.درخواست حضور در مذاکرات از سوی برخی حکام عربی پیش از توافق سال ۲۰۱۵ برجام هم مطرح شده بود که از سوی تهران و ۵+۱ با بی توجهی روبرو شد.مبنای این درخواست هم این است که این کشورها تهران را به فعالیت هسته ای غیر صلح آمیز متهم می کنند و مدعی هستند که ایران به دنبال ساخت سلاح هسته ای است ، در حالیکه بالاترین مرجع دینی و سیاسی کشور تولید و استفاده از این سلاح را حرام اعلام کرده اند.با این وجود شاهزاده سعودی در گفت وگو با سی ان ان دوباره به این ریسمان پوسیده چنگ زد و گفت : اجازه بدهید واضح بگویم ایران مسلح هسته ای بزرگترین خطر برای کشورهای منطقه است بنابر این کاملا طبیعی است که سعودی و دیگر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس باید بخشی از مناقشه و بخشی از گفت وگو باشند.بن فرحان که کشورش طی سالهای گذشته نتوانسته است اروپا و حتی امریکای ترامپ را با خواسته های خود هماهنگ کند و توافق آنها را به دست آورد ، گفت:ما از شرکای آمریکایی و اروپایی خود می شنویم که نگرانی کشورهای منطقه را درک می کنند بنابر این باید نقشی در مذاکرات و مناقشات داشته باشیم.وزیر خارجه سعودی افزود:الان در حال مذاکره با شرکای بین المللی در باره نقش ما و چگونگی بیان نگرانی های خود در مذاکرات هستیم و معتقدیم که باید در پشت میز مذاکرات باشیم زیرا ما با بیشترین تهدید مواجه هستیم.