سعید عباسیان 
​​​​​​​در شرایطی که در ماه های اخیر کمتر کسی بود که موافق تداوم تخصیص ارز ترجیحی باشد و اغلب کارشناسان بر ضرورت حذف آن تاکید می کردند، به نظر می رسد در روزهای اخیر که دولت به درستی اقدام به این کار کرده، این حمایت‌ها کمرنگ تر شده است.هر چند یقینا در مورد شیوه و جزییات اجرای این طرح نکاتی وجود دارد ولی در مجموع سیاست جدید در مقایسه با وضعیت سابق و تداوم تخصیص، حتما سیاست بهتری محسوب می شود. اقتصادآنلاین همچون گذشته، در روزهای آتی هم جزییات آثار مثبت این طرح را به صورت کاملتر بررسی خواهد کرد، اما از آنجایی که ظاهرا این آثار مثبت به فراموشی سپرده شده و این اقدام صحیح دولت بعضا دستمایه برخوردهای سیاسی و جناحی قرار گرفته است، مرور کلی برخی از آثار مثبت حذف این سیاست شوم لازم به نظر می رسد: ۱. عدالت: همانطور که تجارب قبلی تبدیل یارانه قیمتی به نقدی در سالهای ۸۹ و ۹۸ نشان می‌دهد، این نوع سیاستگذاری در کاهش ضریب جینی و بی‌عدالتی موثر بوده است. در شرایط فعلی هم به وضوح پرداخت یارانه ۱.۶میلیونی به یک خانواده ۴نفره دهک اولی که منابع آن از افزایش قیمت کالاهای مصرفی دهک دهم تامین شده باشد، در راستای افزایش عدالت است. در واقع قیمت‌های پایین تر کالاهای اساسی برای خانوارهای دهک اول تا سوم چندان موضوعیت نداشت، چرا که با همان قیمت‌های پایین تر هم دسترسی چندانی به این کالاها نداشتند و اختلاف قیمتی در حالت قبلی و فعلی یارانه ای بود که به ازای مصرف هر واحد از این کالاها به مصرف کننده پرداخت می شد و بنابراین ناگفته پیداست که هر کسی مصرف بیشتری داشت، یارانه بیشتری هم دریافت می کرد که هیچ سنخیتی با عدالت نداشت. اما در شرایط فعلی این یارانه هایی که قبلا توسط افراد دهک‌های بالاتر مصرف می شد، بین دهک‌های محروم توزیع شده است.
ادامه در صفحه 2