عربستان در توافق با ایران از نظر اقتصادی به دنبال تکمیل زنجیره دلارزدایی در منطقه و افزایش درآمدهای نفتی با بالا نگه داشتن قیمت نفت است.به گزارش «دویچه وله»عادی سازی روابط بین ایران و عربستان باعث انتقال رهبری دیپلماسی به سمت جنوب دنیا شده و در واقع هژمونی آمریکا کنار گذاشته می‌شود.براساس این گزارش، طی توافقی که در دهم مارس بین نمایندگان ایران و عربستان در پکن صورت گرفت و طبق بیانیه سه جانبه مشترکی که این دو کشور به اضافه چین دادند قرار است عادی‌سازی بین  ایران و عربستان سعودی کلید بخورد اما این توافق علاوه بر منظر سیاسی از نظر اقتصادی هم حائز اهمیت است و خود عربستان از این زاویه بیشتر به این موضوع نگاه می‌کند.از نگاه تحلیلگران کنار گذاشتن دلار از تجارت کشورهای منطقه مهم‌ترین دلیل اقتصادی عربستان برای پیوستن این توافق است. زیرا پیش از این هم عراق برنامه دلارزدایی و کاهش دلار در تجارت خارجی را انجام داده بود. ایران و روسیه هم از موافقان کنار گذاشتن دلار در تجارت جهانی است و تفاهم‌نامه‌هایی هم در این زمینه انجام داده‌اند. از سوی دیگر چین هم از پیشتازان دلارزدایی و انجام معاملات تجاری با ارزهای ملی در جهان است که با پیوستن عربستان به این اتحادها در واقع زنجیره دلارزدایی در منطقه تکمیل‌ می‌شود.از سوی دیگر عربستان به دنبال افزایش قیمت نفت در جهان است که بارها با سکوت و یا مخالفت در برابر خواسته رهبران آمریکا درباره کاهش قیمت نفت موضع خود را درباره بالا بردن قیمت نشان داده است.بنابراین توافق بین ایران و عربستان به عنوان دو کشور بزرگ تولیدکننده نفت در منطقه می‌تواند وزنه سنگینی برای اجرای خواسته‌های افزایش قیمتی طلای سیاه باشد.این توافق پس از آن صورت می‌گیرد که چین در دسامبر 2022 در نشست رهبران خلیج فارس در ریاض اعلام کرد که روی برنامه خرید نفت و گاز با یوآن به جای دلار کار می‌کند و به نظر می‌رسد که عربستان هم روی این موضوع کار خواهد کرد. در همان موقع زمانی که از نمایندگان عربستان درباره قراردادهایش با واشنگتن سؤال شد وزیر امور خارجه این کشور پاسخ داد که ما به نظام تک قطبی اعتقادی نداریم و مجبور به انتخاب یک کشور نیستیم. در واقع این مسئول امور خارجه عربستان به وضوح موضع این کشور را درباره اینکه تسلیم محض خواسته‌های آمریکا بودن را رد می‌کرد.تحلیلگران معتقدند، اتحاد بین ایران و عربستان می‌تواند در قیمت نفت اوپک هم تأثیرگذار باشد، آنچه برای تولیدکنندگان نفت کشورهای عضو از هر چیزی حیاتی‌تر است.