به گزارش اقتصادآسرآمد، این جمعیت به لحاظ توزیع منطقه‌ای در کشور بیشتر در 5 استان تهران، فارس، اصفهان، خراسان رضوی و آذربایجان شرقی و در 10کلانشهر تهران، شیراز، مشهد، اصفهان، تبریز، کرج، یزد، اهواز، رشت و کرمان پراکنده شده‌اند. اینها بخشی از یافته‌های تحقیق تازه مؤسسه عالی پژوهش تأمین اجتماعی است که به‌تازگی منتشر شده است. اثرات مستقیم و غیرمستقیم حاصل از ویروس کرونا در حالی بر ایران تحمیل شد که کشور پیش از آن با تبعات سنگین خروج آمریکا از برجام، بازگشـت دوباره تحریم‌ها، کاهش قیمت نفت، وجود شیب تند تورم و شکاف شدید درآمدی مواجه بود. در چنین شرایطی، اعمال محدودیت‌ها، قرنطینه اجتماعات، کنترل مرزها و فاصله‌گذاری اجتماعی نیروی کار کشور را با خسارات شدیدی مواجه کرده است.
نتایج طرح آمارگیری نیروی کار مرکز آمار ایران در فصل بهار از کاهش 3.7درصدی نرخ مشارکت اقتصادی کل کشور و کاهش 2.9درصدی نسبت اشتغال در مقایسه با فصل مشابه در سال‌ قبل یعنی بهار 1398و در فصل تابستان از کاهش 3.1درصدی نرخ مشارکت اقتصادی کل کشور و کاهش 2.4درصدی نسبت اشتغال در مقایسه با فصل مشابه در سال قبل یعنی تابستان‌1398 حکایت دارد. کنترل همه‌گیری کرونا نیازمند اجرای سیاست‌های محدود‌کننده است؛ از قرنطینه فراگیر گرفته تا محدودیت‌های دوره‌ای و ساعتی. عواملی که بر فعالیت روزمره و سازوکار بازار و در پی آن امنیت شغلی افراد جامعه تأثیر می‌گذارد.خسارتی که کرونا به اقتصاد خانوارها وارد کرده و فشارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی این همه‌گیری به‌سادگی جمع‌بندی نمی‌شود، چراکه گستره این تأثیرگذاری گسترده و دربرگیری آن نه‌تنها در ایران که در همه جوامع زیاد بوده ‌و افراد از گروه‌های شغلی مختلف فعالیت روزمره و کسب‌و‌کارشان تحت‌تأثیر شرایط جدید قرار گرفته است. چالش اصلی آنجاست که رصد وضعیت افرادی که مشاغل غیررسمی دارند، دشواری‌های بیشتری دارد و آنچه اکنون مؤسسه پژوهش عالی تامین اجتماعی ارائه کرده نیز مربوط به بخشی از بیکارشدگان است که تحت پوشش بیمه بوده‌اند. / همشهری