به گزارش اقتصادسرآمد متن این سوگنامه که از سوی انجمن مهندسی دریایی ایران به شرح زیر است: بسم‌الله الرحمن الرحیم - إِنّا لِلّهِ وَإِنّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ - با نهایت تأسف و تأثر، درگذشت استاد فرهیخته، مهندس برجسته، پژوهشگر پیشگام و عضو ارشد انجمن مهندسی دریایی ایران، جناب آقای دکتر مهندس محمد کسائیان را به خانواده گرامی و داغدار ایشان، جامعه بزرگ مهندسی کشور، متخصصان صنعت دریایی و فراساحلی، همکاران، شاگردان و همه دوستداران آن فقید سعید صمیمانه تسلیت عرض می‌کنیم.
دکتر محمد کسائیان از آن دسته مهندسانی بود که مهندسی را نه یک حرفه، بلکه رسالتی برای ساختن آینده ایران می‌دانست؛ مردی که بخش بزرگی از عمر خود را در میدان علم، طراحی، پژوهش و صنعت سپری کرد و دانش و تجربه خود را در خدمت یکی از پیچیده‌ترین و راهبردی‌ترین عرصه‌های توسعه کشور، یعنی صنعت دریایی و فراساحلی قرار داد.
نام او برای جامعه مهندسی دریایی ایران، یادآور دانش، جسارت در طراحی، نوآوری، تجربه صنعتی و باور عمیق به توان مهندسان ایرانی است.
پژوهش‌های پیشگامانه ایشان در کاربرد روش‌های عددی برای تحلیل سازه‌های دریایی و سازه‌های غوطه‌ور در دهه‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰، تا پژوهش‌های تخصصی سال‌های بعد در زمینه ارزیابی ریسک واحدهای حفاری متحرک فراساحلی، ایمنی، قابلیت اطمینان، تحلیل پیامد حوادث و عملیات پیچیده نصب سازه‌های فراساحلی به روش شناوری و انتقال (فلوت‌اور)، همگی در یک مسیر قرار داشتند:
پیوند دانش با نیاز واقعی صنعت و تبدیل دانش مهندسی به توان ساخت و توسعه در ایران.
او از جمله مهندسانی نبود که دانش را در مرزهای دانشگاه متوقف کنند.
مسئله صنعت را به مسئله علمی تبدیل می‌کرد، برای آن راه‌حل مهندسی می‌جست و دانش را دوباره به میدان صنعت بازمی‌گرداند.
از تحلیل‌های پیشرفته سازه‌ها و مطالعات هیدرودینامیکی گرفته تا پژوهش در زمینه ایمنی و ریسک تجهیزات پیچیده فراساحلی، مسیر علمی و حرفه‌ای او همواره نشان‌دهنده یک نگاه بلندمدت بود: ایران باید بتواند پیچیده‌ترین سازه‌ها، تجهیزات و سامانه‌های دریایی و فراساحلی را با تکیه بر دانش و سرمایه انسانی خود طراحی و مهندسی کند.
یکی از ماندگارترین جلوه‌های این اندیشه، طراحی کامل سکوی حفاری خودکششی پایه‌دار (جک‌آپ) و ثبت اختراع این طرح  کاملا ایرانی در عرصه بین المللی بود؛ دستاوردی ارزشمند که فراتر از یک طرح مهندسی، نشانه‌ای از اعتماد به توان فنی و خلاقیت مهندسان ایرانی برای ورود به عرصه فناوری‌های پیچیده حفاری و فراساحل بود.
اما کارنامه او به یک طرح یا یک اختراع محدود نمی‌شد. 
دکتر کسائیان در طراحی و توسعه تاسیسات و شناورهای تخصصی و پیچیده فراساحلی نیز در کنار جمعی از جوانان و متخصصان ایرانی نقش‌آفرینی کرد؛ نسلی از مهندسانی که با هدایت و همراهی او آموختند چگونه می‌توان دشوارترین مسائل طراحی و مهندسی دریایی را به فرصت‌هایی برای خوداتکایی، نوآوری و توسعه توان داخلی تبدیل کرد.
این شاید یکی از بزرگ‌ترین میراث‌های او باشد:
ساختن انسان‌هایی که بتوانند پس از او، راه مهندسی ایران را ادامه دهند.
او به ما یادآوری کرد که توسعه دریایی یک شعار نیست؛ دانش می‌خواهد، طراحی می‌خواهد، تجربه می‌خواهد، سرمایه انسانی می‌خواهد و مهم‌تر از همه، مردانی می‌خواهد که جرئت کنند مرزهای توانایی کشورشان را جابه‌جا کنند.
دکتر کسائیان از همان نسلی بود که پیش از آن‌که مفهوم «دریامحوری» به یک گفتمان فراگیر در کشور تبدیل شود، سال‌ها در میدان واقعی علم، طراحی، ساخت و مهندسی دریایی و فراساحلی برای ایران کار کرد.
از همین رو، یاد او برای انجمن مهندسی دریایی ایران تنها یاد یک همکار و عضو ارشد نیست؛ یاد بخشی از تاریخ علمی و مهندسی صنعت دریایی کشور است.
پژوهش‌های او، مقالات و آثار علمی‌اش، طرح‌های مهندسی و تجربیات صنعتی‌اش، و مهم‌تر از همه شاگردان و همکارانی که از دانش و تجربه او بهره بردند، هر یک بخشی از میراثی هستند که با رفتن او پایان نمی‌یابد.
مردان بزرگ صنعت با رفتنشان از میان ما نمی‌روند؛ بخشی از وجودشان در سازه‌هایی که طراحی کرده‌اند، در طرح‌هایی که به ثمر رسانده‌اند، در دانش مکتوبشان، در تجربه‌ای که به نسل بعد سپرده‌اند و در انسان‌هایی که تربیت کرده‌اند، باقی می‌ماند دکتر محمد کسائیان نیز از همین مردان بود.
او در روزگاری که دستیابی به فناوری‌های پیچیده دریایی و فراساحلی برای ایران آسان نبود، به جای پذیرفتن محدودیت‌ها، به سراغ حل مسئله رفت؛ به جای انتظار برای دانش دیگران، به تولید دانش اندیشید و به جای آنکه جوانان ایرانی را صرفاً مصرف‌کننده فناوری بداند، آنان را شریک طراحی و آفرینش فناوری کرد.
از این منظر، نام او را می‌توان در کنار نسلی از مهندسانی قرار داد که سهمی در ساختن بنیان‌های دانش و توان طراحی دریایی و فراساحلی ایران داشتند.
امروز که صنعت دریایی کشور بیش از هر زمان دیگری به دانش، فناوری، طراحی بومی، نوآوری و نیروی انسانی نخبه نیازمند است، جای خالی چنین مهندسانی بیش از پیش احساس می‌شود.
دکتر کسائیان رفت، اما اندیشه‌ای که به آن باور داشت باقی است.
دانشی که آموخت باقی است. طرح‌هایی که آفرید باقی است.
تجربه‌ای که منتقل کرد باقی است.
و نسلی از مهندسانی که از او آموختند، ادامه راه او هستند.
و چه زیباست که میراث یک مهندس، تنها یک بنا یا یک سازه نباشد؛
بلکه توان ساختن در ذهن و دست نسل بعد باشد.
انجمن مهندسی دریایی ایران، فقدان این چهره ارزشمند و اثرگذار را ضایعه‌ای برای جامعه مهندسی دریایی و فراساحلی کشور می‌داند و ضمن گرامیداشت سال‌ها تلاش علمی، مهندسی و صنعتی دکتر محمد کسائیان، مراتب همدردی و تسلیت عمیق خود را به خانواده محترم ایشان و همه داغداران آن فقید فرهیخته ابراز می‌دارد.
از خداوند متعال برای آن استاد و مهندس فقید، رحمت واسعه، آرامش ابدی و همنشینی با صالحان و برای خانواده محترم کسائیان و همه بازماندگان، صبر، شکیبایی و اجر فراوان مسئلت داریم.
نام و یاد دکتر محمد کسائیان در تاریخ مهندسی دریایی و فراساحلی ایران ماندگار خواهد ماند؛
چرا که او تنها دریا را مطالعه نکرد، تنها سازه‌های دریایی را طراحی نکرد، بلکه برای توانمند شدن ایران در دریا اندیشید، طراحی کرد، آموخت و ساخت. روحش شاد، یادش جاودان و راهش پررهرو باد.
هیئت‌مدیره - انجمن مهندسی دریایی ایران

اطلاعیه مراسم بزرگداشت
به اطلاع اعضای محترم انجمن مهندسی دریایی ایران، جامعه مهندسی کشور، همکاران و دوستان دکتر محمد کسائیان و عموم علاقه‌مندان می‌رساند، مراسمی در تهران تحت عنوان مجلس تذکر روز سه شنبه ۱۴/۰۷/۱۴۰۵ ساعت۱۸ الی ۱۹:۳۰در شهرک غرب بلوار ایوانک خیابان استاد شجریان شمالی برج آریو برای گرامیداشت یاد آن فقید گرانقدر برگزار خواهد شد.
یاد این مهندس بزرگ را گرامی می‌داریم و در کنار خانواده داغدار ایشان، به پاس سال‌ها تلاش برای سربلندی دانش و صنعت دریایی ایران، ادای احترام می‌کنیم.
منبع: رسانه رسمی انجمن «مارین نیوز»