یک کارشناس بازار سرمایه گفت: افزایش گرایش به بازار‌های سفته بازی اقتصاد را بیمار خواهد کرد.به گزارش اقتصادسرآمد، سید جلال سیدی به ایبنا اظهار کرد: در یک دهه گذشته اقدامات خوبی صورت گرفت تا نقدینگی از بازار‌های سفته بازی مانند بازار ارز، طلا، مسکن و خودرو به تولید و بازار سرمایه سوق پیدا کند، مانند طرح جامع مالیاتی، بررسی و پایش در نظام بانکی و ... که هدف از این اقدامات پایان دادن به فعالیت‌های سفته بازی است و یا حداقل اگر نمی‌توان جلو سفته بازی را گرفت، مالیات آن اخذ شود.این کارشناس بازار سرمایه ابراز داشت: سفته بازان بدون آن که متحمل ریسک، مالیات، بیمه و دیگر چالش‌ها شوند، بازدهی‌های بیشتری نسبت به تولید به دست می‌آورند. این موضوع نشان دهنده یک اقتصاد بیمار است، از عوارض این موضوع می‌توان به دلسردی تولیدکننده اشاره کرد.این تحلیل گر بازار‌های مالی ابراز داشت: در این راستا طرح مالیات بر عایدی سرمایه در حال بررسی است که بعد از سال‌ها کار کارشناسی همچنان تصویب نشده است، این موضع نشان می‌دهد که دست‌های پشت پرده بسیار قدرتمند و متعددی وجود دارد که مانع از تصویب این طرح می‌شوند.عضو هیات مدیره کارگزاری بانک آینده عنوان کرد: متاسفانه کسب مالیات از سود سرمایه گذاری در بازار‌های ارز، طلا، مسکن و خودرو وجود ندارد و این آفت موجب خواهد شد تا گرایش سرمایه‌ها به بازار‌های سفته بازی افزایش یابد، زیرا نهاد ناظر در این بازار‌ها وجود ندارد. با افزایش ورود منابع به بازار‌های سفته‌بازی، قیمت کالا‌ها افزایش خواهد یافت و اصطلاحا اقتصاد را بیمار خواهد کرد.وی اضافه کرد: نقطه مقابل بازار‌های سفته بازی، بورس است که با هدایت منابع به آن فعالیت‌های واقعی اقتصادی بیشتر می‌شود، مانند سرمایه در گردش بنگاه ها، تکمیل طرح و پروژه شرکت‌ها و سیدی تصریح کرد: خودرو محلی برای سرمایه گذاری نیست، چون خودرو کالای مصرفی است و زمانی که خودرو محل سرمایه گذاری می‌شود، اصطلاحا سفته‌باز‌ها به سراغ آن می‌آیند، به طوری که این افراد سودجو با چالش و ریسک کمتر بازده بیشتری به دست می‌آورند و این نوع سرمایه گذاری هیچ عایدی برای مردم، جامعه و دولت نخواهد داشت.ین تحلیل گر بازار‌های مالی ابراز داشت: از دهه ۹۰ رشد اقتصادی کشورمان منفی بود و در سه سال اخیر رشد اقتصادی تقریبا ۴ درصدی را تجربه کرده‌ایم. وزن اصلی رشد اقتصادی در حوزه نفت، پتروشیمی و پالایشی بوده است. به عبارت دیگر این رشد اقتصادی در حوزه بهره‌وری نبوده، زیرا در یک دهه اخیر زیرساخت سرمایه‌گذاری را در اقتصاد ایجاد نکرده ایم و این موضوع راندمان و بهره وری بنگاه‌ها را کاهش داد.