محمدجعفر محمدزاده- در هر بحران بزرگ، آنچه فراتر از روایت‌ها و تحلیل‌های کوتاه‌مدت می‌تواند واقعیت را نشان دهد، شاخص‌های اقتصادی است. نتیجه‌گیری درباره پیامدهای یک بحران صرفاً از روی رویدادهای روزانه یا هفتگی ممکن نیست؛ سنجش واقعی زمانی امکان‌پذیر می‌شود که به هدف‌ها و پیامدهای عمیق‌تر آن نگاه کنیم، به‌ویژه زمانی که منافع اقتصادی در میان باشد.
من اقتصاددان نیستم، اما تجربه نشان می‌دهد که وضعیت اقتصاد جهانی را می‌توان از طریق شاخص‌های عینی ارزیابی کرد؛ شاخص‌هایی مانند قیمت انرژی، ریسک سرمایه‌گذاری، سهولت جریان حمل‌ونقل، نرخ تورم، وضعیت بازارهای مالی، قیمت جهانی طلا، قیمت نفت و ده‌ها شاخص دیگر. این داده‌ها معمولاً تصویری دقیق‌تر و قابل استنادتر از تغییرات ناشی از جنگ و روندها را ارائه می‌دهند.
بررسی همین شاخص‌های اقتصادی در هر بحران یا نشان می‌دهد که پیامدهای واقعی همیشه مطابق انتظار اولیه بازیگران نیست. گاه تحولات به‌گونه‌ای رقم می‌خورد که خلاف انتظار و اهداف پیشین افق تازه‌ای از چالش‌ها یا فرصت‌ها پیشِ‌روی اقتصاد جهانی قرار می‌گیرد و ضرورت بازنگری در پیش‌فرض‌ها را یادآور می‌شود.
برداشت غیر تخصصی من از شرایط اقتصادی منطقه و جهان این است که  آمریکا و مهاجمان به ایران تا کنون به هیچکدام از اهداف خود نرسیده‌اند بلکه شاخص‌ها به آنها فهمانده است که مسیری را که در پیش گرفته‌اند به صخره سنگین مقاوت و پایداری ایرانیان برخورد کرده و ادامه آن می‌تواند جهان را با چالش‌های درازمدت اقتصادی روبرو کند.