شکی نیست که اقتصاد ایران، که چین شریک نخست تجاریش است، از شرایط اقتصاد این کشور تأثیرپذیر است. چین مقصد نخست صادرات نفت، پتروشیمی و مواد معدنی ایران است و به دلیل بحران موجود در چین در یک ماه گذشته قیمت این کالاها افت ۲۰-۱۰ درصدی داشته است. با فرض ثابت ماندن مقدار صادرات به چین، که البته چنین نیست، این افت به معنای کاهش درآمد ۵۰۰-۲۵۰ میلیون دلاری در ماه در صادرات ایران به این کشور است.
سرانجام ویروس کورونای جدید در ایران هم تشخیص داده شد و به بیش از دو هفته تردید در این خصوص پایان داده شد. فارغ از این که آغاز تشخیص بیماری با مرگ دو تن از بیماران بود و این را باید به پای ضعف نظام بهداشتی کشور در تشخیص (یا در اطلاع رسانی به موقع) مبتلایان دانست، شروع این چنینی این بیماری با قدرت سرایت بالا نگران کننده است و تمهیدات و توصیه ها و تصمیمات دولت و نهادهای ذیربط در تناسب با این پدیده نیست.
برآوردهای اقتصادی در چین، حاکی از کند شدن نرخ رشد اقتصادی و کاهش ۲ درصدی آن برای فصل نخست سال ۲۰۲۰ است. هنوز مشخص نیست که دامنه‌ همه گیری این ویروس در چین تا کجا گسترده خواهد شد و چین چگونه خواهد توانست لطمه این فاجعه بهداشتی – انسانی را در اقتصاد خود مدیریت کند. اما اگر چین با تمهیدات گسترده و...