گروه صنعت- تولید و تجارت- تولید و کشت پنبه همواره از فعالیت های بسیار مهم در جهان به شمار می‌رفته و در حال حاضر با توجه به اهمیت این محصول استراتژیک در تولید پوشاک و البسه، نقش تعیین کننده آن در توسعه صنعت نساجی غیر قابل انکار است.
به گزارش اقتصادسرآمد، تولید پنبه را می‌توان نقطه اتصال دو حوزه زراعت و صنعت نساجی نام نهاد و با این اوصاف، پیشرفت و رونق در حوزه اشاره شده باعث رشد و شکوفایی عرصه زراعتی کِشت این محصول از یکسو و توسعه صنعت نساجی و تولید پنبه از دیگر سو خواهد شد.
بنابر مطالعات انجام شده، پنبه به واسطه نوع الیاف و ظرافت آن به انواع و اقسام مختلفی تقسیم بندی می‌شود و هرآنچه طول الیاف این محصول بیشتر باشد به همان میزان بر ظرافت و کیفیت آن افزوده خواهد شد.
تولید پنبه نیز از دو وَجه طبیعی و صنعتی ( مصنوعی ) قابل بررسی است و به تبع پنبه ها و الیافی که خواستگاه طبیعی دارند از محبوبیت و کیفیت بیشتری برخوردارند زیرا پنبه های به اصطلاح صنعتی یا پلیمری ممکن است برای برخی پوست ها، حساسیت ایجاد کنند.
اساسا یکی از شاخصه ها و مولفه های تعیین کننده در کیفیت یک لباس، را می‌توان در نوع و درصد پنبه به کار رفته شده در آن جستجو کرد.
توسعه فرصت‌های شغلی به واسطه جلب و جذب انگیزه کشاورزان برای فعالیت در این حوزه،در سایه سودآوری ناشی از کِشتِ این محصول خاص، یکی از ضروریاتی است که با تکیه بر آن می توان از بار سنگین مشکلات بیکاری در کشور کاست.
بدون تردید، توسعه تولید در هر حوزه ای به کاهش مشکلات بیکاری و افزایش فرصت های شغلی می انجامد و در صورت بالا بودن تقاضا برای محصول تولید شده ،این فرآیند و هدف با سهولت هر چه بیشتری انجام خواهد شد.
بازار بین المللی پنبه در جهان موید این واقعیت است که همواره تقاضای بالا و قابل توجهی برای خرید و تهیه آن وجود دارد که البته تحقق شایسته تر این امر برای تولیدکنندگان پنبه در ایران،مستلزم اقدامات حمایتی هر چه بیشتر دستگاه های ذی ربط،مناسب و مطلوب بودن مناسبات بین المللی، بازاریابی حرفه ای و تبلیغات گسترده است.
متاسفانه میزان پنبه وارداتی به نسبت پنبه تولیدی بیشتر است و می‌باید با افزایش ضریب تولید، به توفیقات بیشتری در حوزه تامین نیاز داخلی این محصول بواسطه افزایش میزان تولید، نائل شد.پدیده قاچاق یکی دیگر از چالش‌های پیش روی صنعت مذکور به شمار می رود و می باید به نحوی برنامه ریزی شود که میزان وابستگی به خرید و واردات مواد اولیه ( پنبه ) صنایعی همچون نساجی ، به حداقل ممکن کاهش یابد.
در این خصوص، عبدالله کاشفی، یکی از فعالان عرصه زراعت و کشاورزی می گوید: تولید هر محصول زراعی، نیازمند حمایت و پشتیبانی است و یقینا در خلاء و فقدان پشتیبانی لازم،انگیزه لازم در کشاورزان برای کِشتِ محصولات هدفگذاری شده به‌وجود نخواهد آمد.
وی افزود: به اعتقاد بنده، تبلیغات گسترده یکی از ضروریات توسعه کِشت محصولات کشاورزی من جمله پنبه به شمار می‌رود امری که متاسفانه در ایران به نحو شایسته ای، عملیاتی و محقق نشده است.
کاشفی گفت: بسیاری از زارعان و کشاورزان از توان کافی برای پرداخت هزینه های تبلیغاتی برخوردار نیستند و قطعا با تسهیل این امر، شاهد افزایش ضریب تقاضای داخلی و خارجی برای خرید و تهیه محصولات کشاورزی خواهیم بود و همین موضوع می تواند به مثابه سکوی پرتابی برای رشد و توسعه هر چه بیشتر حوزه زراعت و کشاورزی در کشور محسوب شود.
آنچنان که اظهار نظر برخی مسئولان نشان می دهد، دستورکارهایی با هدف استفاده هر چه بیشتر از ظرفیت های بالقوه شغلی موجود و نهان در کشت و تولید پنیه مد نظر قرار گرفته، امری که هزارجریبی با طرح موضوع پیگیری زنجیره تولید نساجی از کشت پنبه تا تهیه پوشاک داخلی،نوید آن را داده است.
در این خصوص، مجری طرح پنبه گفت: علی رغم محدودیت های ایجاد شده در واردات بذور خارجی، تاخیری در کشت پنبه ایجاد نشده است.
ابراهیم هزار جریبی درباره اینکه تأخیر در ورود بذر وارداتی به کشور چه تأثیری بر روی کشت محصول پنبه داشته است؟، با بیان اینکه محدودیت حمل و نقل باعث تأخیر در ورود بذر وارداتی شده است، گفت: علیرغم این مساله، تأخیری در کشت پنبه به وجود نیامد چرا که کشاورزان عمدتاً از بذور داخلی و نیز بذور خود مصرفی برای کشت استفاده می‌کنند.
این مقام مسئول تصریح کرد: ضمن اینکه مقداری بذر خارجی نیز به موقع وارد و برای کشت استفاده شد.تأخیر در واردات باعث شده بذر خارجی بیشتر برای کشت‌های دوم مورد استفاده قرار بگیرد.
مجری طرح پنبه وزارت جهاد کشاورزی اضافه کرد: کشت دوم یعنی بعد از برداشت محصول اول مزرعه از جمله سیب زمینی، باقلا، کلزا، سیر و گندم؛ کشت پنبه در مزرعه انجام می‌شود که معمولاً از اواخر اردیبهشت تا اواخر خرداد این کار صورت می‌گیرد.