معاون اسبق رئیس‌جمهور گفت: ایالات متحده به لحاظ نظام سیاسی و اجتماعی بسیار تضعیف شده و در حال حاضر دولت ضعیفی است و دیگر توان اجماع‌سازی بر سر مکانیسم ماشه در شورای امنیت را ندارد.
الهام امین زاده، معاون حقوقی اسبق رئیس‌جمهور و نماینده اسبق مجلس شورای اسلامی درباره شکست آمریکا در تمدید تحریم‌های تسلیحاتی ایران در نشست اخیر شورای امنیت گفت: بر اساس قطعنامه ۲۲۳۱ هم اکنون کلیه قطعنامه‌های سازمان ملل علیه ایران متوقف شده و در حال حاضر همه تحریم‌هایی که هست تحریم‌های یکجانبه آمریکا است.
وی افزود: ایالات متحده همواره به دنبال مشروعیت بخشی به اقدامات خود از طریق سازمان ملل بوده و الان هم می‌خواهد همین کار را انجام دهد، زیرا تحریم‌های یکجانبه او از نظر حقوق بین الملل به طور کلی غیر قانونی است.
وی همچنین گفت: آمریکا در حال مبارزه با حق توسعه و حق تعیین سرنوشت اقتصادی یک ملت است، بنابراین سعی می‌کند این اقدامات را در قالب‌های زیبا و مشروع سازمان‌های بین المللی پیگیری کند تا کشورهای مهم دنیا را با خود همراه کند. این یک سناریوی همیشگی است که ایالات متحده با استفاده ابزاری از سازمان ملل تلاش می‌کند اقدامات نامشروع خود را مشروع جلوه دهد.
امین زاده با اشاره به اینکه آمریکا پیش از این در موضوعات حقوق بشری و پرونده هسته‌ای ایران تا حدودی موفق به این اقدامات شده بود، اظهار داشت: آمریکا در حالی تلاش می‌کند مکانیسم ماشه را به کار گیرد که با توجه به خروج آمریکا از برجام و اقدامات غیر قانونی او در این پرونده هیچ ربطی به ایالات متحده پیدا نمی‌کند.
این کارشناس مسائل حقوق بین الملل تاکید کرد: با توجه به اتفاقاتی که در ایالات متحده افتاده و این کشور به لحاظ نظام سیاسی و اجتماعی بسیار تضعیف شده و در حال حاضر دولت ضعیفی است، سران آمریکا تلاش کردند تا با تمدید تحریم‌ها در شورای امنیت یک برگ برنده برای مصارف داخلی خود داشته باشند.
معاون سابق رئیس‌جمهور در امور حقوقی در پاسخ به این سوال که آیا آمریکا در به کارگیری مکانیسم ماشه موفق خواهد بود، گفت: با توجه به اینکه آمریکا با ضعف‌های موقعیتی مثل خروج از برجام و نقض حقوق سیاه پوستان مواجه است، دیگر توان اجماع سازی بر سر مکانیسم ماشه در شورای امنیت
 را ندارد.
وی در پایان گفت: در همین نشست اخیر دیدیم که اغلب اعضای دائم و غیر دائم از جمله کشورهای اروپایی ترجیح دادند که با ایالات متحده همراهی نکنند و او را با یک کشور ذره بینی تنها بگذارند.