علیرغم پیچیدگی ریشه های تقابل ایران و آمریکا در چهل ساله اخیر، ویژگی اساسی و نقطه مشترک این روابط، بی اعتمادی دوجانبه است. پس از قطع کامل روابط تهران - واشنگتن در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی، مسئله ایران و شیوه تعامل آمریکا با این کشور، همواره یکی از دغدغه های مهم روسای جمهورآمریکا بوده و فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کرده است. هرچند با وجود نزدیکی منافع استراتژیک و همکاری های غیر رسمی منطقه ای و بین المللی  به ویژه در مورد جنگ های عراق و افغانستان و مسئله داعش، جنگ خلیج فارس و حتی توافق ایران با آمریکا در قالب برجام در سال2015 میلادی، این روابط هنوز شکل عادی پیدا نکرده است و در آستانه ی به قدرت رسیدن چهل و ششمین رئیس جمهور آمریکا، بار دیگر امیدها را برای فرو ریختن دیوار بی اعتمادی بین این دو کشور و عادی سازی روابط آن ها دو چندان کرده است. از آنجا که ایالات متحده جامعه ای نخبه گراست و در نهایت اغلب مکانیزم های موجود در سیاست گذاری داخلی و خارجی آمریکا را جمعی از متخصصان و افراد صاحب نظر بر اساس اهداف و انگیزه های سیاسی، ملی و بین المللی خودشان انتخاب می کنند و با در نظر گرفتن اختیارات گسترده ای همچون پیشنهاد دهنده اصلی قوانین، فرماندهی کل قوا، ریاست دیپلماسی کشور، ریاست حزب حاکم و...
ادامه در صفحه 2