به رغم بالاگرفتن تشنج در روابط ایران با آمریکا و متحدانش در روزهای اخیر، داده‌های رسمی از علاقۀ هیچ کدام از طرفین به درگیری نظامی حکایت ندارد، با این حال، گویی شبحی جادویی و رازآلود بر فراز خاورمیانه به پرواز در آمده است ونعرۀ جنگ سر می‌دهد!بدبختانه تاریخ بشر نشان می‌دهد که جنگ‌ها لزوماً با قصد قبلی و برنامه‌ریزی آگاهانه آغاز نمی‌شوند و در هنگامه‌ای که سطح بی‌اعتمادی و تنش و خصومت بین دو یا چند کشور به طرز بی‌سابقه‌ای اوج می‌گیرد، یک حادثۀ کوچک هم می‌تواند آتش جنگی خانمانسوز را بین آنان برافروزد.برای نمونه، ترور ولیعهد اتریش در سارایوو توسط یک ملی‌گرای صرب، آتش جنگ جهانی اول را برافروخت؛ جنگی ویرانگر و پرتلفات اما بی‌نتیجه و احمقانه که به راحتی قابل پیشگیری بود. قبل از آن اما تشنج بین قدرت‌های اروپایی به چنان سطحی رسیده بود که ترور ولیعهد اتریش به مثابۀ افروختن کبریتی در بشکۀ باروت عمل کرد و سراسر اروپا و بخش بزرگی از جهان، غرق در خون و ویرانی و قحطی و تباهی شد. فجایع ناشی از این جنگ اما به خود جنگ ختم نشد و نطفۀ جنگ جهانی دوم را نیز را در بطن خود پرورش داد!هر گاه تشنج و خصومت بین کشورها به طور فزاینده‌ای به درازا انجامد و افقی روشن برای حل و فصل دشمنی‌ها به چشم نیاید، بروز جنگ بین آنها دیر یا زود، به قصد یا به غفلت، گریزناپذیر می‌شود، مگر آنکه وحشت از پیامدهای جنگ، سبب جستجوی راهی روشن برای کاهش تشنج یا رفع خصومت شود.
ادامه در صفحه 2