گروه حمل و نقل دریایی - سهم اقتصاد دریا از تولید ناخالص داخلی به هیچ وجه با مزیت‌های این صنعت در کشور ما همخوانی ندارد. کشور ما با داشتن مرزهای آبی طولانی در شمال و جنوب پتانسیل بالایی در کشتی‌سازی، شیلات، دریانوردی و گردشگری دریایی دارد. این در حالی است که ایران با قرار گرفتن در کریدور ترانزیتی بهترین و اقتصادی‌ترین گزینه ارتباطی برای کشورهای آسیای میانه است که دسترسی به آب‌های آزاد ندارند. با این همه تاکنون از این ظرفیت‌ها استفاده نکرده‌ایم؛ هرچند در برنامه ششم توسعه و برای سال ۱۴۰۴ سهم ۷/ ۰ درصدی برای اقتصاد دریا پیش‌بینی شده است اما به گفته کارشناسان و مدیران فعال در این صنعت، رسیدن به این نقطه نیازمند اراده واقعی و یکپارچه، حمایت از این صنایع و عزم ملی است.
به گزارش اقتصادسرآمد، اگر بخواهیم وضعیت صنعت دریا را در ۲۰ سال گذشته تحلیل کنیم، باید بگوییم که طی این مدت هیچ‌گاه نتوانستیم جایگاهی که باید را داشته باشیم یا آن را حفظ کنیم. در این موضوع هم کشتی‌داران و هم کشتی‌سازان نقش داشته‌اند؛ در بخشی که مربوط به کشتی‌سازان است باید گفت صنعت دریایی ما امروز مانند ۲۰ سال یا ۱۵ سال پیش نیست و رشد و جهش را به‌خصوص درتوانمندی و مهندسی به‌دست آورده‌ایم؛ اما در بخش کشتی‌داران سوالی که مطرح است اینکه آنها چقدر صنعت دریایی را حمایت و باور کرده‌اند تا بتوانیم در تولید محصول جدید با شرکت‌های خارجی رقابت ‌کنیم. این معضلی است که باید به‌صورت کلان آن را بررسی کرد. باور صنایع دریایی نسبت به کشتی‌سازی هنوز به‌وجود نیامده است و این نقیصه بسیار بزرگی است؛ اگر این باور پیش بیاید که صنایع دریایی و کشتی‌سازی می‌تواند در اشتغال و درآمدزایی راهگشا باشد، می‌توان فصل جدیدی را در اقتصاد کشور شاهد بود.
کشتی‌های تحویل‌داده‌شده ازسوی کشتی‌سازان نشان می‌دهد امروز صنعت دریایی ما به یک بلوغ رسیده است و با توجه به نیازهای کشور به‌خصوص در حوزه نفت و گاز باید برای تامین نیازها و با رویکرد تحقق اقتصاد مقاومتی، نگاه به داخل را سرلوحه قرار دهیم. همان‌طور که با همکاری وزارت �