صبا شادور- بخشی از زندگی ما به دوران مدرسه و خاطراتی می گذرد که نقش به سزایی در بزرگ شدن و قد کشیدن ما داشته اند.از معلم های خوش اخلاق و صبور تا معلم های بداخلاق و بی حوصله؛ یادآوری همه معلمان دوران زندگی مان آنقدر جذاب و شیرین است که حتی خط کش زدن کف دست هایمان هم لبخند به روی صورتمان می آورد. شرایط حالا با حدود 20 سال پیش کمتر یا بیشتر، خیلی فرق کرده است. حالا فاصله درک کودکان با معلمان خیلی زیاد نیست و آنچه ما از کودکی در دوران تحصیل به خاطر می آوریم با امروز همخوانی ندارد. همین چند ماه گذشته بود که وزیر محترم آموزش و پرورش از ورود معلمان کم سن و سال به ورطه آموزش خبر داده بود. 
وزیر آموزش و پرورش: «معلم‌ها را از افراد زیر 20 سال انتخاب کرده‌ایم تا بتوانند شکاف نسلی دانش‌آموزان را درک کنند.»
شکاف بین نسل ها به خصوص معلمان و دانش آموزان با این تصمیم وزارت آموزش و پرورش، کاملا پوشیده خواهد شد.در واقع در حال رسیدن به نقطه ای هستیم که فاصله رفتاری میان معلم و دانش آموز باقی نماند. 
بعید نیست این روش باعث شود تا اعتماد به نفس دانش آموزان جا پای غرور و بزرگ منشی معلمان را بگیرد. در واقع با پدیده ای تازه به نام دانش آموزان معلمی روبرو شویم که دیگر حرف معلمان خریداری نداشته باشد. آن هم در مواجهه با نسلی که در شرایط عادی هم خیلی گوش شنوا و پذیرفتن حرف بزرگتر ها را ندارند. پیشنهاد می‌کنیم از شیوه‌ی تعیین مبصر برای کلاس‌ها استفاده کنید. یعنی هر دانش‌‌آموزی که پایین‌ترین نمره‌ی انضباط را داشت به عنوان معلم انتخاب کنید و همین‌طور تا انتهای لیست بروید. خواهید دید که نه‌تنها دانش‌آموزان بی‌نظم به راه درست هدایت می‌شوند، بلکه بعد از مدتی کل کلاس همگی یک دست خواهند شد و دیگر هیچ شکافی وجود نخواهد داشت.
واقعیت این است که آنچه در شرایط فعلی برای مدارس و دانشگاه ها تعیین می شود، قطعا نیاز به بازنگری و حساسیت بالایی دارد. چرا که دانش آموزان این دوره با دورهای پیشین و ماقبل ما خیلی متفاوت هستند. 
از طرفی خانواده ها پیش از آنکه درگیر تربیت و تعلیم کودکان خود در مدارس باشند، درگیر بودجه و شهریه هستند. کسری بودجه و عدم امکانات به دانش آموزان نوعی از چالش های امروزی است که دیگر جا برای همرایی والدین و معلمان نمی گذارد. در این میان و با چالش هایی که امروزه روبرو هستیم تنها وزارت آموزش و پرورش می تواند قدم های مهمی در این دوره از تحصیل دانش آموزان بردارد. در غیر این صورت شکاف نسلی در آینده میان معلمان و دانش آموزان آنقدر عمیق خواهد شد که برای هر دو طرف غیرقابل حل خواهد بود.