مطالبات معوق زیاد و مشتریان کلان بدحساب،گره‌هایی کوردرپای صنعت بیمه، صنعتی که گویا توان خلاصی و رهایی ازاین چالش بزرگ را در شرایط فعلی ندارد.
به گزارش اقتصادسرآمد، به نقل از چابک‌آنلاین، مطالبات معوق زیاد و مشتریان کلان بدحساب،گره هایی کوردرپای صنعت بیمه، صنعتی که گویا توان خلاصی و رهایی ازاین چالش بزرگ را در شرایط فعلی ندارد.
هنورهیچ  منبعی به صورت مشخص آمار دقیق و روشنی از میزان  مطالبات معوق صنعت بیمه در دو سه سال اخیررا  ارایه نکرده که همین امر معضل از پیش گفته را عمیق ترهم می کند.
اما با وجود آگاهی ازتبعات منفی فراوان عقد قرارداد با مشتریان کلان بد حساب ،چه عواملی سبب بی توجهی برخی ازشرکت های بیمه  ای درعقد قرارداد با این مشتریان می شود؟
شکی نیست که شرکت های بیمه ای هم همانند سایر بنگاه های اقتصادی کشور از همکاری با  مشتریان کلان بدحساب متضرر می شوند.
به عبارتی،این مشتریان با نپرداختن  به موقع حق بیمه های خود سبب افزایش زیان انباشته،کاهش قدرت ریسک پذیری و بروز مشکلات نقدینگی برای شرکت های بیمه  ای می شوند.
غلامرضا سلیمانی ، رئیس کل بیمه مرکزی بدهی های معوق را، یک خسران جدی  برای صنعت بیمه دانسته  و بارها به مدیران صنعت بیمه گوشزد کرده"که اگر شرکت های بیمه ای در برابر بیمه گذاران بدحساب، منسجم‌تر عمل کنند و رفتاری حرفه‌ای در پیش بگیرند می‌توان به بهبود وضعیت صنعت بیمه امیدوار بود". 
براین اساس، شناسایی و معرفی بیمه گذاران بدحساب را  می توان یک ضرورت جدی در شرایط فعلی برای حفظ و افزایش سرمایه های صنعت بیمه عنوان کرد.
برخی بر این باورند که شرکت های بیمه می توانند با اراده جمعی و نظارت بیشتر نهاد ناظر، یک بانک اطلاعاتی و کارنامه اعتبار سنجی برای مشتریان کلان صنعت بیمه ایجاد کنند.
در مقابل، عده ای هم هستند که معتقدند:گردآوری لیست مشتریان بدحساب، مانع از بستن قرارداد با این بیمه گذاران نمی شود، زیرا هستند شرکت هایی که به دلیل پرتفوی بالای این بیمه گذاران، حاضر به از دست دادن راحت این مشتریان کلان بدحساب نیستند.
"ابوطالب قره چماقلو"، معاون توسعه بازار و شبکه فروش شرکت بیمه تجارت نو، گفته که" برای شناسایی مشتریان درشت نیاز به سایت یا ایجاد بانک اطلاعاتی نیست و به سادگی قابل اطلاع رسانی هستند چرا که تعدادشان کم است و البته در صنعت بیمه هم بسیار شناخته شده هستند."
ناگفته پیداست که تعدادی از مشتریان کلان بدحساب صنعت بیمه شناخته شده هستند، مانند مشتریانی از جنس تولید کنندگان خودرو که برآورد می شود بدهی آنها به صنعت بیمه به مراتب بیش ازیک هزارمیلیارد تومان بوده اما همچنان برخی از شرکت های بیمه ای برای عقد قرارداد با آنها ، اشتیاق زیادی ازخود نشان می دهند.
سید محمد عباس زادگان، کارشناس صنعت بیمه، در این زمینه گفته: "مشتریان کلان بدحساب پس از اینکه شرکت بیمه گر قرارداد آنها را تمدید نمی کند به سراغ سایر شرکت های بیمه ای می روند  و شرکت بیمه گر جدیدبه دلیل علاقه به گسترش پرتفو، این مشتری را قبول می کند بدون اینکه سابقه آن را از شرکت بیمه گر قبلی بپرسند..!"
وی،افزود: "شرکت های بیمه ای حتی اگر این اطلاعات را نداشته باشند می توانند هنگام بستن قرارداد، مشخصات  شرکت های بورسی را روی سایت مربوط به  سازمان بورس بررسی کنند، درآنجا مشخص است که کدام شرکت زیان ده است و مسلما بستن قرارداد با این مشتریان  نیاز به محاسبه ریسک دقیق مالی دارد.
به نظر می رسد که برخی از شرکت های بیمه ای اعتبار سنجی درستی از میزان توانایی شرکت های بیمه گذار در زمینه وصول حق بیمه انجام نمی دهند ویا حتی  به فاکتورهای مورد نیاز برای بستن قرارداد توجه  چندانی نمی کنند.
شاید بتوان، ریشه عقد قرارداد برخی شرکت ها با مشتریان کلان بد حساب را درجابه‌جایی پی درپی مدیران عامل شرکت های بیمه ای و اهداف زودگذر برخی شرکت ها برای بالا نشان دادن پرتفو و عملکرد بهتر آنها جستجو کرد.
دراین بین،برخی سهامداران خصوصی شرکت های بیمه ای و ریسک های تکلیفی آنها هم  به معضلی برای  شرکت های بیمه ای تبدیل شده و با پرداخت نکردن به موقع حق بیمه های خود، سبب متضرر شدن سایر سهامداران شرکت بیمه ای شده اند.
قاسم سوهانی کارشناس بیمه ، پیشنهاد کرده که "صنعت بیمه در مرحله اول باید یک خود اصلاحی داشته باشد و بعضی از اشکالات مانند رقابت های ناسالم و نرخ شکنی ها را برطرف کند؛ درمرحله دوم بیمه مرکزی باید بر روی شرکت های بیمه نظارت و هدایت  بیشتری  داشته باشد و روابط بین بیمه گزار و بیمه گر را تنظیم کند.
فراموش نکنیم که بیمه مرکزی و سندیکای بیمه گران می توانند با تعریف سازوکاری آشکار،جلوی تحمیل ریسک های مذکور به شرکت های بیمه خصوصی را گرفته و با راه اندازی یک بانک اطلاعاتی جامع و معرفی شفاف بدهکاران کلان صنعت بیمه، مانع از بستن قرارداد با این بدهکاران شوند.