در تحریم صنعت حمل و نقل هوایی ایران از سوی کشورهای غربی و عدم امکان خرید هواپیما از کمپانی‌هایی نظیر بوئینگ و ایرباس و با توجه به ارتباط مناسب سیاسی ایران و روسیه، می‌توان برای نوسازی ناوگان مسافری سراغ هواپیماهای روسی هم رفت.
در تحریم صنعت حمل و نقل هوایی کشور از سوی کشورهای غربی و عدم امکان خرید هواپیما از کمپانی‌هایی نظیر بوئینگ و ایرباس و با توجه به ارتباط مناسب سیاسی ایران و روسیه، می‌توان برای نوسازی ناوگان مسافری سراغ هواپیماهای روسی هم رفت.
کشور روسیه از گذشته به‌عنوان یک ابر قدرت در زمینه ساخت هواپیمای جنگنده شناخته می‎شد‌، اما هواپیماهای مسافری آن، به خوش‎نامی جنگنده‏‎های این کشور نبوده است.
حدود 20 سال  پیش، روسیه با هدف تبدیل شدن به یک بازیگر مهم در عرصه هواپیماهای تجاری، عملیات طراحی و ساخت یک جت منطقه‏‎ای با ظرفیت تقریبی 90 نفر را با مدیریت شرکت هواپیمایی سوخو آغاز کرد.
این هواپیما که سوخو سوپرجت 100 نامگذاری شد‌، در سال 2008 میلادی اولین پرواز مسافربری خود را انجام داد و در فرآیند تولید انبوه آن، شرکت سوخو توانست تا سال 2018، سفارش ساخت 301 فروند از این جت مسافری را بگیرد.
در حال حاضر و با توجه به نیاز کشورمان به نوسازی و تجهیز ناوگان هوایی، برقراری یک رابطه راهبردی با شرکت‎های هواپیمایی روسیه با توجه به توان مهندسی و وجود روابط مناسب سیاسی میان دو کشور ایران و روسیه، می‎تواند موجب بهبود صنعت هواپیمایی کشور شود.
کشور روسیه همواره یک سازنده مطرح در زمینه هواپیما به‌ویژه هواپیماهای جنگنده به حساب می‏‎آمد‌ و همواره در یک رقابت فناورانه با جنگنده‎های آمریکایی بوده ‎است؛ جنگنده‎های نام آشنای روسی سوخو و میگ در ایران و بسیاری از دیگر کشورها شناخته شده و در نیروهای هوایی کشورهای چین، هند، مصر، عراق، مالزی، اوکراین، چک، آذربایجان، ایران و دیگر کشورها استفاده شده و می‎شوند.
‌با وجود آوازه هواپیماهای جنگی روسیه در جهان، اما هواپیماهای مسافری روسیه نتوانسته‎اند تاکنون خود را به‌عنوان یک تولیدکننده مطرح در عرصه بین‎المللی مطرح کنند.
‌‌سوخو در سوپرجت ۱۰۰ (SSJ100)‌ با استفاده از پیش طرح خود و مشاورهٔ مقطعی از شرکت آمریکایی بوئینگ، کار طراحی را آغاز و پس از ساخت نمونه‌ها و آزمایش موفقیت‎آمیز آن‌ها، تولید انبوه را آغاز کرد و اولین پرواز این هواپیما در ۱۹ می ۲۰۰۸ را با موفقیت انجام داد.
شرکت سوخو در طراحی و ساخت سوپرجت 100 از همکاری و مشارکت شرکت‎های غربی و آمریکایی استفاده کرد، به طوری که می‌‏توان این هواپیما را یک محصول مشترک شرقی و غربی به حساب آورد.
دو شرکت ساتورن و سنیکما در زمینه ساخت موتور هواپیمای سوخو، شرکت لیبهر آلمان در زمینه سیستم کنترل پرواز، شرکت تالس فرانسه در زمینه تجهیزات اویونیک، شرکت سفران فرانسه در زمینه ارابه‌های فرود و شرکت پارکر آمریکا در زمینه سیستم‎های هیدرولیک هواپیما مشارکت داشته‎اند.
از سال 2008 میلادی تاکنون تعداد پنج حادثه برای این هواپیما گزارش شده ‎است که فقط دو مورد از آن‎ها همراه با تلفات انسانی بوده ‎است؛ آخرین سانحه سوپرجت 100 مربوط به هواپیمای متعلق به خطوط هوایی ایرفلوت بود که در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ و در فرودگاه بین المللی شرمتیوو روسیه اتفاق افتاد، این هواپیما ‌30 دقیقه پس از آغاز پرواز با اعلام وضعیت اضطراری تصمیم به بازگشت به فرودگاه شرمتیوو گرفت اما در زمان فرود تعادل خود را از دست داده و پس از برخورد انتهای هواپیما با زمین، هواپیما دچار آتش‎سوزی می‎شود، در اثر این حادثه، 41 نفر از 78 مسافر این هواپیما کشته می‎‏شوند.
نقص فنی هواپیما، کافی نبودن تخصص حرفه‌ای خلبانان و کارمندان برج پرواز و شرایط بد آب و هوایی از علل سانحه هوایی در فرودگاه شرمیتوو مسکو اعلام شد.روسیه در سال‎های اخیر توجه ویژه‎ای برای نقش‎آفرینی در عرصه ساخت هواپیماهای مسافربری داشته و در حال حاضر شرکت هواپیمایی متحده (UAC) روسیه در حال طراحی، ساخت و بهره‎برداری از 5 هواپیمای مسافری با مدیریت شرکت‎های سوخو، میگ، ایلیوشین، ایرکوت و یک همکاری مشترک با شرکت هواپیمایی تجاری چین (СОМАС) است. ‌/فارس