ترامپ و جانسون نمی‌توانند زوج متحد و بادوامی را تشکیل دهند و تکرار دوره طلایی تنها یک شعار و حرف است.
لندن را باید این روزها پر تحول‌ترین پایتخت دنیا دانست. تب و تاب تغییر این روزها در سرزمین آنگلوساکسون‌ها هر روز شتاب بیشتری به خود می‌گیرد. بریتانیا همانند سه سال گذشته در گیر و دار «برگزیت» دست و پا می‌زند و آخرین دانه‌های ساعت شنی خروج از اتحادیه اروپا در حال پایان یافتن است. ترزا می ناکام در دستیابی به توافقی مرضی‌الطرفین و همراه‌سازی پارلمان، حتی از ایجاد اجماع در درون حزبی که خود رهبری‌اش را برعهده داشت، به ناگزیر استعفا داد و رقابت برای اقامت در خانه شماره ۱۰ خیابان داونینگ از مدتی قبل گرم شد. سرانجام قرعه به نام «بوریس جانسون» از طراحان و مهمترین حامیان برگزیت درآمد و او از امروز جامه نخست‌وزیری را بر تن خواهد کرد. 
اکنون به نظر می‌رسد این انتخاب به روند تحولات سرعت بیشتری بدهد به گونه‌ای است که می‌توان آن را مصداق  «کشتی‌بان را سیاستی دگر آمد» دانست. خوشحال‌ترین فرد از این انتخاب «دونالد ترامپ» ی است که از هفته‌ها قبل مدام بر طبل نخست‌وزیری جانسون می‌کوبید و اینک باید در انتظار سیاست‌های میان لندن و واشنگتن بود؛ مسئله‌ای که از مدتی قبل آغاز شده و پس از برگزیت تشدید یافته است.