در تابستان سال جاری همراه با کاهش نرخ بیکاری، تعداد بیکاران به دو میلیون و ۸۹۴ هزار نفر رکاهش یافته و بر تعداد شاغلان ۸۴۴ هزار نفر افزوده شده است.
به گزارش اقتصادسرآمد، مرکز آمار نتایج طرح آمارگیری نیروی کار درتابستان سال ١٣٩٨ منتشر کرد ، اما با تغییر شاخص همراه بود؛ به طوری که از گذشته جمعیت ۱۰ ساله  و بیشتر را مورد بررسی قرار می‌داد که برای تابستان امسال به جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر تغییر کرده است.
این در حالی است که توضیح مرکز آمار در این رابطه از این قرار است که  براساس بررسی‌های به عمل آمده، به دلیل تحولات اجتماعی در زمینه سن ورود به بازار کار در سال‌های اخیر در کشورهای مختلف حداقل سن ١٥ سال، برای بررسی شاخص‌های کلیدی بازار کار در نظر گرفته شده است؛ از این رو به دلیل تحولات مشابه در ایران، از این پس شاخص‌های عمده بازار کار کشور براساس جمعیت ١٥ ساله و بیش‌تر محاسبه و ارائه خواهد شد.
 بررسی جزئیات نرخ بیکاری تابستان بین  افراد ١٥ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد که ١٠.٥ درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار)، بیکار بوده‌اند که این شاخص، نسبت به فصل مشابه در سال  حدود ١.٨ درصد کاهش یافته است. تعداد بیکاران در تابستان حدود دو میلیون و ۸۹۴ هزار نفر گزارش شده است.
همچنین ٤٤.٩ درصد جمعیت ١٥ ساله و بیش‌تر از نظر اقتصادی فعال بوده‌اند، یعنی در گروه شاغلان یا بیکاران قرار گرفته‌اند. جمعیت شاغلین ١٥ ساله و بیشتر در این فصل ٢٤ میلیون و ٧٥١ هزار نفر بوده که نسبت به فصل مشابه سال قبل ٨٤٤ هزار نفر افزایش داشته است.
تغییرات نرخ مشارکت اقتصادی نیز حاکی از آن است که این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (تابستان ١٣٩٧) ٠.٢ درصد افزایش داشته است.
نرخ بیکاری جوانان ١٥ تا ٢٤ ساله حاکی از آن است که ٢٦.١ درصد از فعالان این گروه سنی در تابستان ١٣٩٨ بیکار بوده‌اند. بررسی تغییرات فصلی نرخ بیکاری این افراد نشان می‌دهد، این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (تابستان ١٣٩٧) ١.١ درصد کاهش یافته است.
بررسی نرخ بیکاری جوانان ١٨ تا ٣٥ ساله نیز نشان می‌دهد که در تابستان ١٣٩٨، ١٧.٩ درصد از جمعیت فعال این گروه سنی بیکار بوده‌اند. این در حالی است که تغییرات فصلی نرخ بیکاری این افراد نشان می‌دهد این نرخ نسبت به تابستان ١٣٩٧، به میزان دو درصد کاهش یافته است.
بررسی سهم اشتغال ناقص جمعیت ١٥ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد که در تابستان ١٣٩٨، ٨.٨ درصد جمعیت شاغل، ‌ به دلایل اقتصادی (فصل غیرکاری، رکود کاری، پیدا نکردن کار با ساعت بیش‌تر و…) کم‌تر از ٤٤ ساعت در هفته کار کرده و آماده برای انجام کار اضافی بوده‌اند.