مدتی است محمود احمدی نژاد رئیس جمهور پیشین و پر  حاشیه جمهوری اسلامی ایران دست به انجام اقداماتی زده که این شائبه را تقویت بخشیده او دوباره به دنبال کرسی ریاست جمهموری است.اما اندکی که در حرکات او غور 
می کنیم می بینیم او خود خواسته یک سری چارچوب های تعریف شده مبتنی بر موازین نظام را در هم نوردیده و دست به خود زنی هایی زده که بعد از چهل سال از عمر انقلاب کسی شهامت عدول از این خط قرمزها را نداشته است.به عنوان مثال زمزمه کردن ترانه های خوانندگان (لس آنجلسی) در یک مصاحبه و یا افشاگری در خصوص حواشی انتخابات ۱۳۸۸ و نقش اراذل و اوباش و ابراز نظرش در خصوص زدن یا نزدن کراوات و یا مسائل این چنینی فراوان ، گواهی است بر این مدعا....حال اگر بخواهیم موضوع را بررسی و به یک جمع بندی برسیم خواهیم دید احمدی نژاد به هیچ عنوان به فکر تصاحب کرسی ریاست جمهوری نیست چرا که خوب می داند در سال ۱۳۹۲ که بزرگترین گناه او معاشرت با سران انحراف بود از فیلتر شورای نگهبان رد نشده و صلاحیتش تایید نشد ، حال چه شده که او با علم به سختگیری های حجت الاسلام احمد جنتی دبیر شورای نگهبان دست به چنین تحرکاتی زده 
است الله اعلم...و اما گمانه زنی هایی هم این مدت صورت پذیرفته که او باز هم به فکر فریب عوام است و یا این که قول هایی به او داده اند که صلاحیتش تایید خواهد شد و ... لیک به نظر نگارنده و با توجه به اوضاع کنونی احساس می شود احمدی نژاد سودای مهم تری در سر دارد ، حال این سودا چه هست و به چه منتهی می شود گذر زمان 
مشخص می شود؟