دولت سیزدهم باید دست دولت را از اقتصاد و بنگاهداری کوتاه کند، فضا برای حضور بخش خصوصی و سرمایه‌گذاری امن فراهم شود.
برای اقتصاد کشور چه باید کرد؟زمانی می‌توان به توسعه واقعی دست یابد که بسترهای لازم و مناسب وجود داشته باشد. تجربه تمام کشورهایی که در دستیابی به توسعه موفق بوده‌اند، نشان می‌دهد که یکی از ارکان مهم برای توسعه توفیق آزادی عمل افراد مبتنی بر قانون است.
رشد و توسعه اقتصادی هر کشوری نتیجه تلاش و کار افراد از یک‌طرف و وجود بسترهای نهادی لازم که تضمین کننده نظم و قانون باشند از طرف دیگر است.
تنها وظیفه دولت برقراری نظم و قانون در کشور را دارد، اما قدرت، دولت‌ها را وسوسه می‌کند تا در سایر حوزه‌های اقتصادی مداخله ‌کنند و مدام برچالش‌های اقتصادی افزوده شود.
علل توسعه نیافتگی کشور ایران و دیگر کشورهای مشابه در ناشی از نقش دولت‌ها است. وقتی دولت بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود، بخش بیشتری از درآمدهای کشور برای تأمین هزینه‌های دولت اختصاص می‌یابد. در نتیجه دولت تنها به فکر تأمین بودجه خود است و کسری بودجه‌ای که در اثر افزایش هزینه‌ها به‌وجود می‌آید، یکی از ریشه‌های اصلی معضلات اقتصادی کشور است.
در چنین شرایطی چه خواسته‌ای باید از دولت داشت؟ تنها راه‌کار ممکن بازگشت به قانون، عدم دخالت دولت در اقتصاد و بنگاهداری است. راه حل رفع این مشکلات کوچک کردن دولت و بازگشت آن به وظیفه اصلی خود یعنی برقراری نظم و قانون است. برای این کار باید قانون اساسی به نفع بخش خصوصی و فعالیت‌های اقتصاد آزاد اصلاح شود. باید مکانیسم بازار در بستر قانون عملی شود. جز این هیچ وجود ندارد و این اساسی‌ترین خواسته‌ای است که می‌شود از این دولت‌ و همه دولت‌ها
 پیگیری کرد.
استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی تصریح می‌کند: دولت سیزدهم چند راه بیشتر ندارد؛ تا بتواند اقتصاد ایران را از دام گرفتاری‌ها نجات دهد. یا باید وارد اصلاحات ساختاری شود اصلاحاتی که به تغییر ریل اقتصاد به سمت اقتصاد آزاد و رقابتی را به همراه داشته باشد.
دولت سیزدهم باید با سیاست‌گذاری درست و علمی ارز، مالی و سیاست‌های کلان فضایی را ایجاد کند که بخش‌خصوصی بتواند در این فضا نفس بکشد. آنچه برای مردم حائز اهمیت است فراهم آوردن بسترهای مناسب برای پیشرفت و توسعه است که شامل نهادهای حقوقی، قانونی و قضایی است. جامعه زمانی شکوفا می‌شود که فضای مناسب برای فعالان اقتصادی و فعالیت آنها و البته سرمایه‌گذاری مردم وجود داشته باشد
در جوامعی مانند ایران، که بیشتر درآمد ملی از نفت به دست می‌آید، شرایط اقتصادی نوسان دارد، اما این نوسان و بالا پایین شدن شرایط اقتصادی به این معنی نیست که تلاش مردم کم شده است، آنچه ما شاهد هستیم این است که منابع در جایی که باید استفاده شود، مصرف نمی‌شود و سرمایه‌گذاری غلط صورت می‌گیرد یعنی منابع به بهترین شکل و به کارآمدترین روش استفاده نمی‌شوند و منجر به بازتولید هم نمی‌شود. دولت باید این بسترها را برای سرمایه‌گذاری امن 
فراهم کند.
*استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی