با توجه به اینکه دسترسی به آب فراوان برای استقرار صنایع آب بر در مکران وجود دارد لذا تا اافق ۱۴۱۳ می توان میلیون ها نفر از جمعیت ایران را در این سواحل استقرار داد. سواحل مکران از بندر سیریک در استان هرمزگان شروع شده و تا بندر چابهار ادامه دارد. این مسیر ساحلی دارای حدود ۵۰۰ کیلومتر طول خط ساحلی و عمقی حدود ۲۰۰ کیلومتر  بوده که می تواند در سند آمایش سرزمین به عنوان یک منطقه توسعه یافته مطرح شده و با تعدادی ابر شهر صنعتی و کلان شهرهای مسکونی به همراه زیرساخت های مورد نیاز از جمله خطوط ریلی ، ازادراه ، فرودگاه ، نیروگاه های برق ، خطوط انتقال گاز ، بنادر ، سدهای مخزنی ، آب شیرین کن ها ، طرحهای تامین آب و خطوط انتقال آب سهم مهمی در پذیرش جمعیت و صنایع آب بر از فلات مرکزی داشته باشد. در این رابطه با توجه به مسائلی که در چند ماه اخیر در خصوص خشک شدن زاینده رود در اصفهان رخ داد  و سپس مطرح شدن فرونشست و احتمال تخریب آثار ارزشمند تاریخی در این شهر و بدنبال آن مشاهده فرونشست در دیگر شهرها و استانها منجمله مشهد ، تهران ، نیشابور ، کرج ، ورامین و... و اینکه در محافل علمی ثابت گردید که عامل اصلی این پدپده اولا استحصال بیش از حد متعارف از منابع آب زیر زمینی و بدنبال آن تخلیه حداکثری سفره های آب زیر زمینی در حوزه های آبریز فلات مرکزی و شرقی بوده و ثانیا بارگذاری بیش از حد توان اکولوژیک شهرهای واقع در ایران مرکزی و شرقی در بخش کشاورزی ، صنایع آب بر و تراکم جمعیت انجام شده بنابراین بسیاری از صاحب نظران و اندیشمندان معتقد هستند که در این خصوص با توسل به یک طرح دراز مدت راهی بجز انتقال کلیه صنایع آب بر از فلات مرکزی به سواحل مکران و هم چنین قسمتی از جمعیت این مناطق به سواحل خلیج فارس و دریای عمان وجود ندارد و در این مسیر ضرورت دارد...
ادامه در صفحه 2