غلامرضا مصدق 
اخيراً، در ادامه اعتراض مستمر مسئولان راهور کشور، سردار حسيني، جانشین فرماندهی راهور، در سخناني با اشاره به حجم تلفات مادي و انساني  خودروهاي بي كيفيت ساخت داخل، مدعي شدند، اگر صنعت خودروسازي را تعطيل و به همه پرسنل شاغل در اين صنعت حقوق بدهيم تا در خانه خود بمانند باز هم به نفع كشور خواهد بود. سخنان ایشان چقدر به واقعيت نزديك است؟.  صنعت خودرو سازی کشور بر دو ستون اشتغالزائی و صرفه جوئی ارزی بنا شده، اما واقعيات وراي اين دو پایه چيست؟.انسانی الف- اشتغازائي: آمارها نشان می‌دهد به ازای تولید سالانه حداکثر ۱/۵ میلیون خودرو ۱۲۰ هزار شغل مستقیم در اين صنعت ايجاد شده است. صنعت خودروسازي امريكا با اشتغال مستقيم ٢٠٠ هزار نَفَر سالانه ١٢ ميليون خودرو توليد ميكند. بنابراين با معيارهاي جهاني بر مبنای يك تناسب ساده با ١٢٠ هزار نَفَر بايد سالانه ۷/۲ میلیون خودرو تولید شود، این یعنی بهره وری نیروی انسانی ما در این بخش ٧ برابر از استاندارد جهانی کمتر است. ب- صرفه جوئی ارزی: تلفات جاده ای ناشی از سه عامل، خطای انسانی، جاده نامناسب و ایمن نبودن خودروها است. با وجود خودروهای ایمن منطقاً تلفات ناشی از دو عامل دیگر می بایست کاهش زیادی داشته باشد. آمار تلفات جاده ای سالانه ما بطور متوسط ۲۰ هزار کشته و بیش از ۳۰۰ هزار مجروح و معلول است. اگر به تسامح سهم ايمن نبودن خودروها را ۵۰٪ کل تلفات در نظر بگیریم، سهم خودروها ۱۰ هزار کشته و ۱۵۰ هزار معلول و مجروح است (در سالهاي اخير وضعيت جاده ها و سختگيري پلیس برای کاهش تخلفات بهبود زيادي پيدا كرده).
ادامه در صفحه 2