ایرج گلشنی 
​​​​​​​سازه هایی مانند مترو پل باید قدرت استحکام را از رانت حوزه خودرو یاد بگیرند. استحکامی شگرف و اعجاب آور. چندی است موضوع واردات خودرو، بعد از سال ها مقاومت کسانی که هم در بدنه دولت و مجلس صاحب نفوذ هستند و هم در عرصه خودروسازی تاخت و تاز می کنند و در چندین و چند شرکت عضو هیات مدیره و هیات رئیسه و هیات اجرایی و هیات نظارت و خلاصه انبوهی از مناسب و مناسک خودرویی از یک سو سمت های دولتی از دیگر سو دارند، وارادت خودرو –هر چند مشروط و محدود- آزاد شد. فشار مردم، وضعیت نابسامان اقتصادی مردم از یک سو و گرانی افسارگسیخته خودرو از دیگر سو- به نحوی که تابوت مرگ از دویست میلیون تومان گذشت- باعث شد که دل رانت خواران کمی نرم شود و البته لجاجت آنها به سنگ بخورد و اندکی به عنوان سوپاپ اطمینان، اجازه بدهند که خبری تحت عنوان آزادی واردات خودرو، به وقوع بپیوندد.در هر جای دیگر، این خبر کافی بود که کمر قیمت خودرو را بشکند، اما با شگفتی تمام دیدیم که در ابتدای انتشار این خبر، خودرو به افزایش قیمت خود ادامه داد تا دود از کله ی تحلیلگران اقتصادی بلند شود.چند روز از این خبر گذشت و کش و قوس آیین نامه اجرایی آن، موجب نوسان قیمت خودرو شد البته فقط در حد چند میلیون گاهی چند صدهزار!تمرکز به بازار خودرو و مقاومت عجیب و غریب این عنصر اقتصادی در برابر کاهش قیمت، نشان می دهد که قدرت رانت در اقتصاد ایران تا کجاست!! واقعا تحلیل گر اقتصادی را شوکه و شگفت زده می کند. ما می دانیم که رانت یعنی قدرت، اما نمی دانستیم این همه می توان مستحکم و لجوج باشد.با این گفتار که بیشتر دردمندانه بود، باید نتیجه گرفت که دولت محترم لازم است کاری برای مقابله با رانت و نفوذی های اقتصادی -سیاسی بکند. چرا برخی ها باید هم در بخش خصوصی صاحب منصب باشند هم در بخش دولتی. این تعریف روشن و مشخص است از رانت. 
ادامه در صفحه 2