زندگی متحرک و پرهیجان دریانوردان نفتکش VLCC
از تجربه خانواده ها در کشتی نفتکش تا دزدان دریایی
گروه دریانوردی - سحر بابایی - در آبهای خلیج فارس در لنگرگاه جزیره خارک، کشتی نفتکش شرکت ملی نفتکش ایران، چشمنوازی میکند، این شناور غولپیکر ظرفیت حمل ۲ میلیون بشکه دارد. کار و زندگی روی این شناور با طول ۳۳۳ متر، ۶۰ مترعرض، ۴۲هزار تن وزن و ۳۰ متر ارتفاع که ۲۲ متر از آن یعنی درواقع تمام تجهیزات موتورخانهای، زیر آب است.
کار و زندگی روی یک کشتی نفتکش، دور از خانواده میتواند خط قرمزی روی عادات زندگی عادی در خشکی باشد، زندگی که با معنای آنچه در اذهان عموم است، تفاوتی زمین تا آسمان دارد.
هر چند برای ما خبرنگاران که چند ساعتی را در آن گذراندیم، عجیب و حیرتآور بود اما برای ۲۸ دریانورد این کشتی نفتکش VLCC معنای زندگی داشت؛ زندگی متحرک، پرهیجان و پر جاذبه، پر از عشق و البته دوری...
در روزهای تلخ و شاد، حضور نداریم
فرهاد زیلابپور - سرمهندس کشتی نفتکش که ۱۸ سال سابقه کار دارد هم از خاطراتش برایمان گفت. او هنگام تولد پسرم در کشتی مشغول خدمت بوده است. او میگوید: کار در دریا زمان و برنامه ندارد هر لحظه ممکن است کاری پیش بیاید که باید به سراغش رفت شب یا نصف شب، فرقی ندارد. نمیتوانی هم بگویی فلان روز در خشکی هستم، این را زمانی متوجه شدم که هنگام تولد پسرم در کنار خانواده نبودم و نتوانستم شادیام را با همسرم تقسیم کنم.
او ادامه میدهد: گاهی هم روزهای تلخی را تجربه کردیم؛ روزی را به یاد دارم که در یکی از سفرها خبر درگذشت پدر یکی از همکارانمان که تک فرزند خانواده هم بود، به ما اطلاع داده شد. جانمان به لبمان رسید تا این خبر را به او بدهیم. یک هفته منتظر ماندیم تا به خشکی نزدیک شویم و در طول این هفت روز، فقط خدا میداند که چه بر ما گذشت.
این دریانورد ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران معتقد است که سختی کار دریانوردی طوفانهای دریایی محدود نمیشود بلکه طوفانهای دیگری هم در آن موج میزند؛ به عنوان مثال دوری بیش از شش ماه از خانواده که به حرف و زبان گفتنش شاید آسان باشد، با خواست خودمان وارد کشتی میشویم اما خروج از آن دیگر دست خودمان نیست؛ با این همه من عاشق شغل و حرفهام هستم.
زیلابپور در مورد معیشت و همچنین وضعیت خانواده دریانوردان میگوید: همسران ما شیرزن هستند و جای ما را برای فرزندان پر میکنند. اگر دریانورد حامی خوبی نداشته باشد نمیتواند روی دریا کار کند. از طرفی معیشت فقط پول نیست احترام، رفاه و عزت است؛ اگر با خانوادههای ما با عزت و احترام برخورد شود، برای من ارزش بالایی دارد به نظرم خبر گرفتن از خانواده دریانوردان خیلی خوب است و خوشبختانه مدیریت جدید شرکت هم به این مسائل توجه بیشتری دارد و این جای تشکر دارد.
وی اضافه میکند: با اینکه حقوق دریانوردان در ایران با استانداردهای بینالمللی فاصله دارد اما مدیریت جدید شرکت در این زمینه اقدامات خوبی را انجام داده که برای ما مشوق بوده و انگیزه ما را دو چندان کرده است. معتقدم اگر این اتفاق پنج سال پیش افتاده بود، اکنون تعداد نیروهای بیشتری در دریا فعال بودند.
تنها درخواستمان حضور خانواده در نفتکش است
دریانوردان نفتکش براساس شرایط و قوانین موجود میتوانند خانوادههای خود را با خود همراه کنند، امیرحسین ثقفی - مهندس برق ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران که نیز همسرش در این سفر او را همراهی می کند میگوید: حضور خانواده در کشتی میتواند به حفظ روحیه دریانوردان کمک زیادی کند.
او ادامه می دهد: از زمانی که همسرم در کشتی همراهم است، تمام استرسها و فشارهای کاری من کم میشود و به هیچ چیز دیگری فکر نمیکنم. وجود خانواده در کشتی یعنی زندگی ادامه دارد و زندگی رباتی و ماشینی رنگ میبازد و حس میکنیم مانند یک انسان عادی در کشتی زندگی میکنیم. این به مرور در ذهن و روحیه ما اثر میگذارد، خوشبختانه در مدیریت جدید شرکت، ورود خانوادهها بدون مشکل صورت میگیرد و از شرایط راضی هستیم و همین مساله عاملی شده نیروها در شرکت حفظ شوند.
زندگی روی نفت و آب
وی درباره شرایط شرکت ملی نفتکش ایران در سالهای گذشته نیز میگوید: در مدیریت قبلی اوضاع مناسب نبود، اکنون شرایط بهتر شده اما نباید در همین نقطه متوقف شود. حقوقها ما در مقایسه با شرکتهای داخلی خصوصی قابل مقایسه نیست و امیدواریم این فاصله در یک بازه زمانی مناسب برطرف و صدای دریانورد شنیده شود.
تجربه خانواده ها در کشتی نفتکش
پس از گفتوگو با این جماعت صبور به سراغ خانوادههای آنها در کشتی رفتیم تا از زبان آنها هم دشواری این شغل را جویا شویم. همسر مهندس برق این نفتکش که چهارمین تجربه حضور در کشتی را در طول شش سال پشت سر میگذارد، اولین مخاطب ما شد، او دو ماه است که با همسرش در کشتی همراه شده و بزرگترین سختی زندگیاش را دوری و دلتنگی میداند و می گوید: در طول شش سال زندگی مشترک، همسرم نتوانسته در هیچکدام از مراسمها مانند تولد، شب یلدا یا سال تحویل حضور داشته باشد.
او با بیان اینکه همسرم در سفر قبلی هفت ماه و در سفر قبل از آن پنج ماه روی کشتی بود، ادامه می دهد: در زمان کرونا حضور خانوادهها در کشتی به دلیل لزوم حفظ سلامت دریانوردان و همچنین خود خانوادهها برای مدتی متوقف شد که این شرایط را برای ما سختتر کرد اما خوشبختانه با کاهش کرونا و پیگیریهایی که صورت گرفت، دوباره الحاق خانواده دریانوردان به کشتی با رعایت ضوابط و پروتکلهای بهداشتی، از سرگرفته شده است. وی از تجربه خود در کشتی نفتکش اینگونه می گوید: با اینکه همه چیز اینجا در یک اتاق ۱۶ متری خلاصه میشود. اما باز هم ترجیح می دهیم در کنار همسرمان باشیم.
همسر یکی دیگر از دریانوردان که به تازگی نیز ازدواج کرده میگوید: همسرم در سختترین مرحله زندگی در کنارم حضور نداشت اما من شرایط شغل همسرم را پذیرفتهام و سعی میکنم سختیها را تحمل کنم. بار اول است که وارد نفتکش شدم و قطعا اینجا انجام کوچکترین کارهایی که برای خیلیها در خشکی عادی است، ممکن نیست.
او ادامه میدهد: زندگی در کشتی شرایط خاص خود را دارد و برای نخستین بار است که تجربه میکنم. شرایطی که به نظرم تنها همسر یک دریانورد میتواند آن را درک کند و با آن به خاطر همسرش کنار بیاید. با این حال امیدوارم شرکت نیز با توجه بیشتر به خانواده دریانوردان در تحمل این شرایط به ما کمک کند.
همسر یکی دیگر از دریانوردان که به همراه دخترش در کشتی نفتکش حضور دارد از تجربه بودن در کشتی میگوید و اینکه به این کشتی به خاطر دخترش نگار آمده است تا او بتواند شرایط کاری پدرش را از نزدیک ببیند.
او در تشریح زندگی با یک دریانورد می گوید: اوایل ازدواج دوری بسیار سخت بود و بعد از تولد دخترم شرایط سختتر شد. روزی را به یاد دارم که پدرش عازم ماموریت بود اما نگار آنقدر گریه و بیقراری کرد که پدرش مجبور شد ۱۰ روز دیگر در کنار ما بماند تا شرایط تغییر کند. اکنون که دخترمان بزرگتر شده اوست که من را آرام میکند و میگوید ما کنار همدیگر هستیم.
نگار تنها فرزند دریانورد حاضر در این نفتکش نیز گفت که دوست دارد روزی نویسنده شود و زندگی پدرش را روی کاغذ بیاورد؛ او ماموریت خود میداند که پس از بازگشت به دوستانش بگوید که قدر پدرانشان که کنارشان هستند را بیشتر بدانند و آرزو دارد که پدر او هم بتواند بیشتر در کنارشان بماند.
دریانورد بودن و دریانورد ماندن کار سختی است؛ آن هم در شرایطی که وظیفه خطیری بر عهدهات گذاشته شده تا نفت صادراتی کشور سالم به مقصد برسد؛ جریانی که باید بدون وقفه ادامه داشته باشد، برای اقتدار میهن اسلامی، تلاشی شبانهروزی از سربازان و مدافعان خط مقدم اقتصاد کشور که با سختیهای زیاد سپری میشود.
کار و زندگی روی یک کشتی نفتکش، دور از خانواده میتواند خط قرمزی روی عادات زندگی عادی در خشکی باشد، زندگی که با معنای آنچه در اذهان عموم است، تفاوتی زمین تا آسمان دارد.
هر چند برای ما خبرنگاران که چند ساعتی را در آن گذراندیم، عجیب و حیرتآور بود اما برای ۲۸ دریانورد این کشتی نفتکش VLCC معنای زندگی داشت؛ زندگی متحرک، پرهیجان و پر جاذبه، پر از عشق و البته دوری...
در روزهای تلخ و شاد، حضور نداریم
فرهاد زیلابپور - سرمهندس کشتی نفتکش که ۱۸ سال سابقه کار دارد هم از خاطراتش برایمان گفت. او هنگام تولد پسرم در کشتی مشغول خدمت بوده است. او میگوید: کار در دریا زمان و برنامه ندارد هر لحظه ممکن است کاری پیش بیاید که باید به سراغش رفت شب یا نصف شب، فرقی ندارد. نمیتوانی هم بگویی فلان روز در خشکی هستم، این را زمانی متوجه شدم که هنگام تولد پسرم در کنار خانواده نبودم و نتوانستم شادیام را با همسرم تقسیم کنم.
او ادامه میدهد: گاهی هم روزهای تلخی را تجربه کردیم؛ روزی را به یاد دارم که در یکی از سفرها خبر درگذشت پدر یکی از همکارانمان که تک فرزند خانواده هم بود، به ما اطلاع داده شد. جانمان به لبمان رسید تا این خبر را به او بدهیم. یک هفته منتظر ماندیم تا به خشکی نزدیک شویم و در طول این هفت روز، فقط خدا میداند که چه بر ما گذشت.
این دریانورد ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران معتقد است که سختی کار دریانوردی طوفانهای دریایی محدود نمیشود بلکه طوفانهای دیگری هم در آن موج میزند؛ به عنوان مثال دوری بیش از شش ماه از خانواده که به حرف و زبان گفتنش شاید آسان باشد، با خواست خودمان وارد کشتی میشویم اما خروج از آن دیگر دست خودمان نیست؛ با این همه من عاشق شغل و حرفهام هستم.
زیلابپور در مورد معیشت و همچنین وضعیت خانواده دریانوردان میگوید: همسران ما شیرزن هستند و جای ما را برای فرزندان پر میکنند. اگر دریانورد حامی خوبی نداشته باشد نمیتواند روی دریا کار کند. از طرفی معیشت فقط پول نیست احترام، رفاه و عزت است؛ اگر با خانوادههای ما با عزت و احترام برخورد شود، برای من ارزش بالایی دارد به نظرم خبر گرفتن از خانواده دریانوردان خیلی خوب است و خوشبختانه مدیریت جدید شرکت هم به این مسائل توجه بیشتری دارد و این جای تشکر دارد.
وی اضافه میکند: با اینکه حقوق دریانوردان در ایران با استانداردهای بینالمللی فاصله دارد اما مدیریت جدید شرکت در این زمینه اقدامات خوبی را انجام داده که برای ما مشوق بوده و انگیزه ما را دو چندان کرده است. معتقدم اگر این اتفاق پنج سال پیش افتاده بود، اکنون تعداد نیروهای بیشتری در دریا فعال بودند.
تنها درخواستمان حضور خانواده در نفتکش است
دریانوردان نفتکش براساس شرایط و قوانین موجود میتوانند خانوادههای خود را با خود همراه کنند، امیرحسین ثقفی - مهندس برق ناوگان شرکت ملی نفتکش ایران که نیز همسرش در این سفر او را همراهی می کند میگوید: حضور خانواده در کشتی میتواند به حفظ روحیه دریانوردان کمک زیادی کند.
او ادامه می دهد: از زمانی که همسرم در کشتی همراهم است، تمام استرسها و فشارهای کاری من کم میشود و به هیچ چیز دیگری فکر نمیکنم. وجود خانواده در کشتی یعنی زندگی ادامه دارد و زندگی رباتی و ماشینی رنگ میبازد و حس میکنیم مانند یک انسان عادی در کشتی زندگی میکنیم. این به مرور در ذهن و روحیه ما اثر میگذارد، خوشبختانه در مدیریت جدید شرکت، ورود خانوادهها بدون مشکل صورت میگیرد و از شرایط راضی هستیم و همین مساله عاملی شده نیروها در شرکت حفظ شوند.
زندگی روی نفت و آب
وی درباره شرایط شرکت ملی نفتکش ایران در سالهای گذشته نیز میگوید: در مدیریت قبلی اوضاع مناسب نبود، اکنون شرایط بهتر شده اما نباید در همین نقطه متوقف شود. حقوقها ما در مقایسه با شرکتهای داخلی خصوصی قابل مقایسه نیست و امیدواریم این فاصله در یک بازه زمانی مناسب برطرف و صدای دریانورد شنیده شود.
تجربه خانواده ها در کشتی نفتکش
پس از گفتوگو با این جماعت صبور به سراغ خانوادههای آنها در کشتی رفتیم تا از زبان آنها هم دشواری این شغل را جویا شویم. همسر مهندس برق این نفتکش که چهارمین تجربه حضور در کشتی را در طول شش سال پشت سر میگذارد، اولین مخاطب ما شد، او دو ماه است که با همسرش در کشتی همراه شده و بزرگترین سختی زندگیاش را دوری و دلتنگی میداند و می گوید: در طول شش سال زندگی مشترک، همسرم نتوانسته در هیچکدام از مراسمها مانند تولد، شب یلدا یا سال تحویل حضور داشته باشد.
او با بیان اینکه همسرم در سفر قبلی هفت ماه و در سفر قبل از آن پنج ماه روی کشتی بود، ادامه می دهد: در زمان کرونا حضور خانوادهها در کشتی به دلیل لزوم حفظ سلامت دریانوردان و همچنین خود خانوادهها برای مدتی متوقف شد که این شرایط را برای ما سختتر کرد اما خوشبختانه با کاهش کرونا و پیگیریهایی که صورت گرفت، دوباره الحاق خانواده دریانوردان به کشتی با رعایت ضوابط و پروتکلهای بهداشتی، از سرگرفته شده است. وی از تجربه خود در کشتی نفتکش اینگونه می گوید: با اینکه همه چیز اینجا در یک اتاق ۱۶ متری خلاصه میشود. اما باز هم ترجیح می دهیم در کنار همسرمان باشیم.
همسر یکی دیگر از دریانوردان که به تازگی نیز ازدواج کرده میگوید: همسرم در سختترین مرحله زندگی در کنارم حضور نداشت اما من شرایط شغل همسرم را پذیرفتهام و سعی میکنم سختیها را تحمل کنم. بار اول است که وارد نفتکش شدم و قطعا اینجا انجام کوچکترین کارهایی که برای خیلیها در خشکی عادی است، ممکن نیست.
او ادامه میدهد: زندگی در کشتی شرایط خاص خود را دارد و برای نخستین بار است که تجربه میکنم. شرایطی که به نظرم تنها همسر یک دریانورد میتواند آن را درک کند و با آن به خاطر همسرش کنار بیاید. با این حال امیدوارم شرکت نیز با توجه بیشتر به خانواده دریانوردان در تحمل این شرایط به ما کمک کند.
همسر یکی دیگر از دریانوردان که به همراه دخترش در کشتی نفتکش حضور دارد از تجربه بودن در کشتی میگوید و اینکه به این کشتی به خاطر دخترش نگار آمده است تا او بتواند شرایط کاری پدرش را از نزدیک ببیند.
او در تشریح زندگی با یک دریانورد می گوید: اوایل ازدواج دوری بسیار سخت بود و بعد از تولد دخترم شرایط سختتر شد. روزی را به یاد دارم که پدرش عازم ماموریت بود اما نگار آنقدر گریه و بیقراری کرد که پدرش مجبور شد ۱۰ روز دیگر در کنار ما بماند تا شرایط تغییر کند. اکنون که دخترمان بزرگتر شده اوست که من را آرام میکند و میگوید ما کنار همدیگر هستیم.
نگار تنها فرزند دریانورد حاضر در این نفتکش نیز گفت که دوست دارد روزی نویسنده شود و زندگی پدرش را روی کاغذ بیاورد؛ او ماموریت خود میداند که پس از بازگشت به دوستانش بگوید که قدر پدرانشان که کنارشان هستند را بیشتر بدانند و آرزو دارد که پدر او هم بتواند بیشتر در کنارشان بماند.
دریانورد بودن و دریانورد ماندن کار سختی است؛ آن هم در شرایطی که وظیفه خطیری بر عهدهات گذاشته شده تا نفت صادراتی کشور سالم به مقصد برسد؛ جریانی که باید بدون وقفه ادامه داشته باشد، برای اقتدار میهن اسلامی، تلاشی شبانهروزی از سربازان و مدافعان خط مقدم اقتصاد کشور که با سختیهای زیاد سپری میشود.
![از تجربه خانواده ها در کشتی نفتکش تا دزدان دریایی](/content/newspaper/Version1961/0/Page1/newspaperimgl_1961_1.jpg?width=1500&crop=51,114,265,190)
ارسال دیدگاه
عناوین این صفحه
-
«با مردم بودن» خواست اسلام از مقامات و مسئولان است
-
دانشگاه بینالمللی چابهار هیچ محدودیتی در جذب دانشجوی خارجی ندارد
-
از تجربه خانواده ها در کشتی نفتکش تا دزدان دریایی
-
نشانه بازگشت امید به جامعه
-
سایه شوم بر سر «ناوشکن سهند»
-
بخش خصوصی کارخانه کشتیسازی در گیلان می سازد
-
بازار سرمایه گرفتار در باتلاق رکود تورمی!
-
همكاري لجستيكي نيروي دريايي ارتش در حوزه پرورش ماهي در قفس
اخبار روز
-
۳۰۰ هزار نفر در صف وام ازدواج هستند؛ مقررات تغییر نکرده است
-
اراده دولت چهاردهم برای اصلاح شرایط سخت اقتصادی
-
آلن بدرود، آقای خاص سینمای فرانسه
-
انتخاب وزیر زن در راستای استفاده از ظرفیتهای قانون اساسی است
-
حمایت انجمن اسلامی وزارت نیرو از دکتر علی آبادی وزیر پیشنهادی نیرو
-
معابر محلات چیذر و حکمت بهسازی شد
-
پیرامون بوستان نیاوران، نفسی تازه گرفت
-
اجرای ۶ هزار متر مکعب دیوار حائل در منطقه یک تهران
-
دروازه فرهنگی محور گردشگری دربند به سازه رسید
-
ارسال ۷ هزار وسیله سرمایشی به سراسر کشور در قالب پویش نسیم برکت
-
غلامرضا نوری قزلجه گزینه نهایی پزشکیان برای وزارت جهاد کشاورزی
-
داروت اولین پلتفرم داروخانه بلاکچینی کشور تاسیس شد
-
واریز 745 میلیارد تومان سود به حساب اعضای بازنشسته صندوق ذخیره فرهنگیان
-
رونمایی از کتاب "الشام" و "عشق چرا ندارد" در فرهنگسرای عطار نیشابوری
-
راهنما خرید نرده شیشه ای – جانپناه شیشه ای – هندریل شیشه ای
-
بهترین سنگ تراورتن ایران کدام است؟
-
شرکت فرستاده ویژه نخست وزیر هند در مراسم تحلیف پزشکیان
-
برداشت اشتباه از شفاف سازی وزیر اقتصاد
-
طرح الگوی خدمت در ۵ محور منطقه یک در حال اجرا است
-
نشست هماندیشی مدیران کل حوزه وزارتی وزارتخانهها با حضور وزیر اقتصاد