رامین جهان پور- عوامل مؤثر بر موفقیت در تجارت جهانی چیست؟ برای بهبود عملکرد کشور در صادرات و واردات چه باید کرد؟ کتاب «آسیب شناسی حمل و نقل جاده‌ای و دریایی در ایران» با رویکرد توسعه صادرات کشور به قلم الناز میاندوآبچی به اهمیت مسائلی چون حمل‌ونقل جاده‌ای و دریایی در ایران به‌عنوان رکن اساسی و محوری در تجارت می‌پردازد.
حمل‌ونقل زمینی و دریایی رکن اساسی و محوری در صادرات هستند و دسترسی بازارهای ایران را به کشورهای هم‌مرز و نقاط دوردست جهان فراهم می‌کنند. اما مشکلاتی که در کارایی لجستیکی کشور ما وجود دارد، بیش از آن که به کمبود زیرساخت‌ها و امکانات ارتباطی مربوط باشد، نتیجه‌ی ناکارامدی مدیریتی است. بنابراین بهتر است اهمیت فعالیت‌های زیرساختی به‌طور دقیق مورد بررسی قرار بگیرند و به کمک پرورش مدیران کارآمد، این چرخه‌ی معیوب به پایان برسد. الناز میاندوآبچی با قلم شیوا و روان خود در کتاب آسیب شناسی حمل و نقل جاده‌ای و دریایی در ایران با رویکرد توسعه صادرات کشور و با بررسی تجربیات موفق کشورهایی مثل هندوستان، ترکیه و آلمان به بیان اهمیت زیرساخت‌های جاده‌ای در زمینه‌ی صادرات می‌پردازد.
کتاب حاضر در چهار فصل به بررسی وضعیت حمل‌ونقل جاده‌ای و دریایی، مشکلات موجود در این حوزه، تجربیات کشورهای مختلف در زمینه‌ی حمل‌و‌نقل و در نهایت ارائه‌ی راهکارهایی برای بهبود وضعیت موجود می‌پردازد.
در بخشی از کتاب آسیب شناسی حمل و نقل جاده‌ای و دریایی در ایران با رویکرد توسعه صادرات کشورمی‌خوانیم:
سازمان جهانی دریانوردی یکی از سازمان‌های زیرمجموعه سازمان ملل است که متولی قانون‌گذاری و تعیین استانداردهای جهانی دریانوردی است. این سازمان دارای کمیته‌های کاری مختلفی است که از جمله مهم‌ترین آن کمیته‌ها می‌توان به کمیته ایمنی (MSC) و کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC) اشاره کرد. هر کمیته بسته به موضوعات کاری، دارای کمیته‌های فرعی است. مصوبات کمیته‌های فرعی جهت تصویب به کمیته‌های اصلی ارجاع شده و در صورت تصویب نهایی جهت اجرا به کشور‌های عضو ابلاغ می‌گردد. معمولاً پس از الحاق تعداد مشخصی از کشورها با ظرفیت مشخص از ناوگان دریایی به این مصوبات، قوانین آن برای کلیه اعضا لازم‌الاجرا می‌گردد. قوانین مصوب در این سازمان به صورت کنوانسیون‌های لازم‌الاتباع به کشور‌ها ابلاغ می‌شود و کشور‌ها باید در ظرف زمانی مشخصی سازوکار قانونی مربوط به کشور خود را انجام داده و شرایط اجرای آن مصوبه را ایجاد نموده و از تاریخ لازم‌الاجرا شدن در خصوص کشتی‌ها تحت پرچم خود اجرا نمایند. این قوانین عبارتند از حداقل استاندارد آموزش دریانوردان، حداقل تعداد مورد نیاز پرسنل هر کشتی برای دریانوردی، حداقل تجهیزات ایمنی و امنیتی دریانوردی، حداقل تجهیزات لازم برای جلوگیری از ایجاد آلودگی در دریا، حداقل استانداردهای لازم برای ساخت کشتی و قوانین مربوط به بازرسی کشتی‌ها در بنادر مختلف دنیا.
این کنوانسیون‌ها و مقررات در کشتی‌ها با سایز‌های مختلف و در مسیرهای نزدیک به ساحل و یا اقیانوسی متفاوت است. به عنوان مثال استانداردهای آموزشی دریانوردانی که در کشتی‌های اقیانوس‌پیما کار می‌کنند بسیار فراتر از شناورهای نزدیک به ساحل است. به همین دلیل هزینه‌های پرسنلی در کشتی‌های اقیانوس‌پیما به مراتب بیشتر از شناورهای کوچک با تردد نزدیک به ساحل است.
 بر این اساس، کتاب حاضر مشتمل بر چهار فصل است. فصل اول به بررسی وضع موجود حمل‌ونقل جاده‌ای و دریایی با رویکرد صادراتی اختصاص دارد. در بخش اول این فصل وضعیت کلان حمل‌ونقل جاده‌ای کالا، صنعت حمل‌ونقل جاده‌ای و فرایندهای صادرات جاده‌ای مورد بررسی قرار گرفته، مجموعه مشکلات و چالش‌های موجود در این حوزه تبیین شده است. در بخش دوم   این فصل از کتاب هم ، وضع موجود حمل‌ونقل دریایی کشور شامل وضعیت بنادر از نظر سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، عملکرد بنادر، وضعیت کشتیرانی و شناورهای سنتی کوچک، وضعیت تشکل‌ها و بالاخره قوانین داخلی و بین‌المللی تاثیرگذار بر بخش دریایی کشور مورد بررسی قرار گرفته است. فصل های بعدی کتاب نیز به بررسی تجربیات کشورهای منتخب در زمینه حمل‌ونقل جاده‌ای و دریایی اختصاص دارد. وهمچنین، خلاصه‌ای از تجربیات سه کشور منتخب ترکیه، آلمان و هندوستان در حمل‌ونقل جاده‌ای ارائه شده است.