معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست از کاهش ۱۸ متری سطح آب بزرگترین دریاچه جهان تا سال ۲۰۲۵ میلادی خبر داد و گفت: خشک‌شدن تدریجی بستر دریا، کانون‌های جدید گرد و غبار را ایجاد می‌کند که سلامت عمومی و حاصلخیزی اراضی کشاورزی را به مخاطره خواهد انداخت، همچنین تالاب‌های بین‌المللی و ارزشمندی مانند انزلی و میانکاله نیز به طور جدی و بیش از پیش در معرض نابودی قرار خواهند گرفت.
به گزارش اقتصادسرآمد، احمد رضا لاهیجان زاده از کاهش ۱۸ متری سطح آب بزرگترین دریاچه جهان تا سال ۲۰۲۵ میلادی به مانا خبر داد و گفت: خشک‌شدن تدریجی بستر دریا، کانون‌های جدید گرد و غبار را ایجاد می‌کند که سلامت عمومی و حاصلخیزی اراضی کشاورزی را به مخاطره خواهد انداخت، همچنین تالاب‌های بین‌المللی و ارزشمندی مانند انزلی و میانکاله نیز به طور جدی و بیش از پیش در معرض نابودی قرار خواهند گرفت.
احمد رضا لاهیجان زاده در گفت‌و‌گو با خبرنگار مانا با اشاره به اینکه دریای خزر به عنوان بزرگ‌ترین پهنه آبی بسته جهان، نقش حیاتی در تعادل محیط زیستی، اقتصادی و اجتماعی کشور‌های هم‌جوار، به‌ویژه جمهوری اسلامی ایران ایفا می‌کند، اظهار داشت:  بررسی‌های تاریخی و هیدرولوژیکی نشان می‌دهد که سطح آب این دریاچه در طول قرن‌ها تحت تأثیر تغییرات طبیعی و انسانی دچار نوسان بوده است.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب‌های سازمان حفاظت محیط زیست، افزود: در سده بیستم میلادی، تراز آب دریای خزر چندین بار دستخوش تغییرات چشمگیر شد، اما از اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی سطح آب دریای خزر به تدریج کاهش یافت، این کاهش سطح آب در دهه ۱۳۸۰ شمسی (اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی) در محدوده آب‌های ایران به طور چشمگیری شروع شد.
به گفته وی، در سال‌های اخیر، کاهش محسوس تراز آب این دریاچه نگرانی‌های جدی در سطح ملی و منطقه‌ای ایجاد کرده است؛ پسروی ساحل، کاهش سطح آب، خشک شدن تالاب‌های ساحلی، تهدید معیشت جوامع محلی و آسیب به زیرساخت‌های گردشگری و اقتصادی از جمله پیامد‌های ملموس این پدیده به شمار می‌روند.
لاهیجان زاده با اشاره به اینکه این موضوع اهمیت پیگیری و مدیریت علمی و منطقه‌ای را بیش از پیش نمایان می‌سازد، تصریح کرد: بر اساس پیش‌بینی‌های علمی، اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است سطح آب دریای خزر تا سال ۲۰۵۰  میلادی تا ۱۸ متر کاهش یابد.
این مقام مسئول در سازمان حفاظت محیط زیست، عنوان کرد: خشک‌شدن تدریجی بستر دریا، کانون‌های جدید گرد و غبار را ایجاد می‌کند که سلامت عمومی و حاصلخیزی اراضی کشاورزی را به مخاطره خواهد انداخت، همچنین تالاب‌های بین‌المللی و ارزشمندی مانند انزلی و میانکاله نیز به طور جدی و بیش از پیش در معرض نابودی قرار خواهند گرفت.