ایرج گلشنی- تشكيل يك شهر بزرگ يا يك استان يا هر چيزي كه بتوان در چارچوب آن، يك خطه از مَكُران را در اختيار مردم گذاشت؛ به نحوي كه سرمايه‌گذاري و اداره آن به خود مردم (بخش خصوصي) وا نهاد. يك بندر آزاد. يك منطقه ويژه. يك منطقه آزاد مسكوني-تجاري. يك چيزي كه بتوان روي مردم و سرمايه‌هاي مردمي حساب باز كرد. يك چيزي كه سرمايه‌هاي مردم دغدغه رشوه و زيرميزي نداشته باشند. يك چيزي كه نياز به تصويب اساسنامه سازمان مَكُران نداشته باشد. يك چيزي كه نياز به برنامه هفتم توسعه و بزن برقص سازمان برنامه و بودجه نداشته باشد. يك جايي كه در اختيار خود مردم باشد و خودشان پرچم ايران را بالا ببرند. اين چاره ساز است. صبر كردن تا بزك نمي رد و بهار بيايد و مجلس دوازدهم تازه بخواهد به مقوله مَكُران ورود كند و تا بيايد ياد بگيرد و بفهمد و تصويب كند، دم خر به زمين رسيده است. چاره اين است كه در سطح كلان،‌ يك ايده خارق‌العاده باشد و اجرايش به دست مردم سپرده شود. سرعت مردم هزار برابر سرعت دولت است. دولت‌هاي جمهوري اسلامي عرضه افتتاح پرند را ندارند، عرضه توسعه مَكُران را دارند؟

استان مردم مَكُران
بسيار موفق و موثر خواهد بود كه از طول 700 كيلومتري سواحل مكران، بخشي از آن به طور كامل در اختيار مردم و بخش خصوصي قرار گيرد. استاني با نام استان مردم تاسيس شود. نقشه‌هاي كلان و كلي آن ترسيم شود. شهرك‌ها و نقشه همه سازه‌هاي عمومي مشخص شود و به طور كلي زيربناي يك شهر ايجاد شود و سپس آباداني اين استان را به خود مردم و بخش خصوصي واگذار كنند. استاني شبيه يك منطقه آزاد تجاري. به نحوي كه كاشت و داشت و برداشت به وسيله خود مردم انجام شود.براي تاسيس اين استان كه مي‌تواند تمامي سرمايه‌هاي سرگردان را به خود جذب كند، كافي است بخشي از سواحل مكران آزاد شود و از سيطره دولت خارج گردد. حدود يك‌صد كيلومتر ساحل به مردم واگذار شود و اين استان به سمت عمق خاك ايران تداوم يابد. قوانين مناطق ويژه يا شبيه آن گزارده شود و سپس طبق يك سياست مشخص، واگذاري زمين به شرط ساخت و ساز به مردم شروع شود. براي مثال، به هر ايراني كه بتواند در مكران سرمايه‌گذاري كند، حداقل 200 متر زمين داده شود. شرط اول اين باشد كه خانه خود را حداكثر تا شش ماه بسازد و سپس كسب و كاري كه دارد را راه‌اندازي كند. همه اين‌ها مي‌تواند در يك قانون مشخص و روشن تدوين و ارائه شود. چيزي شبيه يك اساس‌نامه براي استان مردم. چيزي شبيه يك مرام‌نامه. استان مردم مي‌تواند چيزي شبيه يك منطقه آزاد تجاري با رويكرد نوين باشد. با قوانيني كه دست و پا گير نباشد. استاني كه به وسيله خود مردم اداره شود و دولت ناظر ماجرا باشد.