دولت امریکا چون قدرت دارد بدون توجه به نظام بین‌المللی از حداکثر فشار علیه ایران استفاده می‌کند. هدف ترامپ از تحریم‌ها این نیست که شانس انتخاب خود را افزایش دهد بلکه یک اقدام لجبازانه برای تداوم فشار حداکثری در صورت شکست در انتخابات است.این تحریم‌ها جدید نیستند، شرکت ملی نفت ایران همواره و بخصوص از سال 2018 تحریم بوده است. اما آنچه جدید است و روز گذشته اعلام شد ادعای ارتباط بین شرکت نفت ایران و چند شرکت وابسته به وزارت نفت با فعالیت‌های سپاه است. ادعای وجود این ارتباط باعث می‌شود دولت‌های بعدی امریکا با مشکلات زیادی برای لغو تحریم‌های ایران مواجه شوند، چون باید از مقررات نظارت بر فعالیت‌های ضد تروریستی عبور کنند که برای دولت آینده دشوار خواهد شد.
در این تحریم جدید همراه با وزارت نفت ایران چند شرکت غیر ایرانی هم مورد تحریم قرار گرفتند، از جمله شرکتی در انگلستان به نام مدنی‌پور، دوم شرکت مبین در دوبی و دیگری یک شرکت تجارت نفت عمانی است. به نظر می‌رسد هدف از تحریم این شرکت‌ها جلوگیری از ارسال نفت ایران به ونزوئلا است زیرا این سه شرکت در ماه‌های اخیر در ارسال نفت ایران به ونزوئلا شرکت داشتند.
شاید دلیل سومی هم برای اعمال تحریم مدیران نفتی ایران وجود داشته باشد و آن اینکه اگر بخواهد مذاکراتی بین ایران و امریکا در جریان باشد، بنابراین برای چانه‌زنی و فشار به ایران تحریم‌ها را افزایش داده تا بتواند امتیازات بیشتری بگیرد.هدف ترامپ از تحریم‌ها این نیست که شانس انتخاب خود را افزایش دهد بیشتر یک اقدام لجبازانه برای تداوم فشار حداکثری در صورت شکست در انتخابات است، موضوع دیگر اینکه اخیرا یک انتظارات مثبتی بین مردم ایران و دولت ایجاد شده که اگر بایدن برنده شود تحریم کاسته می‌شود، شاید ترامپ با این اقدام فشار روانی بیشتری بر مردم ایران وارد می‌کند که این انتظارت مثبت از بین برود و چه بسا شاهد افزایش تقاضا و قیمت برای دلار باشیم که اثر منفی روی اقتصاد مردم ایران خواهد داشت.تاکنون صادرات به صورت پنهانی در جریان بود و در سال 2018 جلوی صادرات ایران کاملا گرفته شده بود، اعمال تحریم جدید نمی‌تواند روی صادرات رسمی اثری داشته باشد، فقط این احتمال وجود دارد که امریکا بخواهد با اقدامات نظامی جلوی صادرات غیر رسمی ایران را از طریق کشتی به کشتی و یا ارسال به عراق بگیرد که در این صورت انتظار خطر نظامی و تنش بیشتر می‌شود.تحریم‌های جدید با انگیزه اقتصادی نیست چون صادرات ایران باز و آشکار نیست و میزان آن هم مشخص نیست که بدانیم چه اثری در بازار بزرگ نفت داشته است.این تحریم‌ها جدید نیست چون بازار جهانی نفت قبلا اثر کاهش صادرات ایران را تجربه کرده است، مگر اینکه دولت امریکا برخی اقدامات نظامی انجام دهد و بصورت فیزیکی جلوی صادرات ایران را بگیرد که مشخص نیست تا چه حد آمادگی این اقدام را داشته باشد.تحریم یکجانبه امریکا از حمایت بین‌المللی و قانونی برخوردار نیست و ارتباطی با ارزش‌های لیبرالی امریکا ندارد و صرفا جنبه قدرت و زورگویی است، دولت امریکا چون قدرت دارد بدون توجه به نظام بین‌المللی از حداکثر فشار علیه ایران استفاده می‌کند که البته فشار زیادی روی مردم ایران می‌آید و اقشار مختلفی آسیب دیدند و این ضربه به مردم چیزی نیست که از دید رهبران فعلی امریکا اهمیتی داشته باشد.وزارت خزانه‌داری آمریکا شامگاه دوشنبه (پنجم آبان‌ماه) بیژن زنگنه وزیر نفت، وزارت نفت و سازمان‌های مرتبط با آن را تحریم کرد.دفتر کنترل دارایی‌های خارجی وزارت خزانه‌داری آمریکا چندین نهاد و شخص مرتبط با وزارت نفت ایران را در فهرست تحریم‌ها قرار داده است.شرکت‌های تابعه وزارت نفت ایران، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران، شرکت خطوط لوله و ارتباطات نفتی ایران، شرکت ملی مهندسی و ساخت نفت ایران، شرکت پالایش نفت آبادان، شرکت پالایش نفت امام خمینی شازند و شرکت ملی صنایع پتروشیمی از شرکت‌هایی هستند که تحریم شده‌اند.
بیژن زنگنه وزیر نفت ایران، مسعود کرباسیان مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، نصرالله سردشتی، مدیرعامل شرکت ملی نفتکش ایران، علیرضا صادق آبادی، مدیر عامل پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، بهزاد محمدی، مدیر عامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی و  علی اکبر پورابراهیم، مدیر عامل شرکت نیکو در لیست تحریم‌های جدید آمریکا قرار گرفتند
* استاد اقتصاد دانشگاه برندایز امریکا ‏