به یاد دارم از سال ۱۳۸۱ به بعد با مقالات و نوشته‌هایی در حد توان شرایط آبی کشور و انتقال آب بین بخشی را نقد و راهکارهای اجرایی ارائه نمودیم که متأسفانه به‌جز یک مورد، طرح جداسازی آب شرب از بهداشتی در شهر قم که خودم مجری آن بودم به مابقی پیشنهاد‌ها توجهی نشد. اجرای طرح دو شبکه‌ای کردن آب قم نیز با اجرای طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم رود کمرنگ شد هرچند معتقدم برگشت به گذشته دردی از شرایط فعلی ما دوا نخواهد کرد ولی ادامه روند کنونی و اصرار بر آن اشتباهی بزرگ و غیرقابل‌جبران خواهد بود.پیشنهاد حل مشکل به‌صورت فوری کم‌هزینه و اجرایی با بهره‌مندی از تجربیات کشورهای حاشیه خلیج‌فارس که بر مشکل کم‌آبی خود غلبه نموده‌اند هرچند متأسفانه مشکل آبی ما بیشتر از آن که به فقر منابع آبی کشور وابسته باشد به فساد و رانت و مافیایی که منافع خود را بر هر چیزی ارجح می‌دانند وابسته است. وقتی کارکنان جزء برخی شرکت‌های کوچک وزارت نیرو در کشورهای اروپا و کانادا و استرالیا خانه و زندگی دارند و قصدی برای ماندن در این کشور ندارند و این جا را صرفاً محلی برای اندوختن سرمایه و درآمد برای خرج کردن در کشورهای مقصد می‌دانند نگاه ملی و منافع ملی بر اجرای طرح‌ها حاکم نخواهد بود بلکه سودآوری و هزینه‌ها و پروژه‌هایی که می‌تواند سود بیشتری نصیب آنا کند در اولویت خواهند بود درحالی‌که کشورهای اروپای شرقی و کشورهای خشک و بیابانی حوزه خلیج‌فارس با حداکثر بهره‌برداری از ظرفیت آب‌شیرین‌کن‌های بیابان‌های لم‌یزرع امارات متحده و عربستان را به جنگل‌های سرسبز تبدیل نموده‌اند و در طرحی بلند پروازانه کشور بیابانی عربستان با ایجاد جنگل ۵۰ میلیونی در بیابان‌های خود را به پشتوانه آب‌شیرین‌کن‌های نصب‌شده و پنل های خورشیدی در دستور کار قرار دارد ما به دنبال اجرای...
ادامه در صفحه 2