مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران گفت: در شرایط جنگ، تحریم و نا اطمینانی های اقتصادی، باید الگوی مدیریتی در اجرای پروژه های زیرساختی متناسب با شرایط جدید، تغییر کند.
به گزارش اقتصادسرآمد، داود کامگار در بیستمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت پروژه با اشاره به اثر مستقیم جنگ، تحریم، محاصره و نوسانات اقتصادی بر زنجیره تامین و دسترسی به امکانات و تجهیزات، اظهار داشت: این عوامل، بسیاری از فرضیه های سنتی مدیریت پروژه را با چالش جدی مواجه کرده‌اند به‌گونه‌ای که مدیریت پروژه در شرایط حاضر، به معنای تصمیم‌گیری در محیط نا اطمینانی ها است و باید به سمت نگاهی مبتنی بر انعطاف‌پذیری، چابکی و ریسک‌پذیری حرکت کرد. وی با تاکید بر اجرای گام به گام پروژه های عمرانی و اولویت بندی آن، استفاده حداکثری از منابع موجود با هدف خلق بیشترین ارز را مورد تاکید قرار داد و افزود: در چنین شرایطی جابه‌جایی تجهیزات و امکانات و حتی منابع مالی بین طرح‌ها، پروژه‌ها و دستگاه‌های اجرایی باید تسهیل، تسریع و مورد استقبال دولت قرار گیرد.
کامگار ادامه داد: شرایط امروز کشور حکم می‌کند تا به ساده‌سازی کارها، سبک کردن طرح‌ها، ارزان کردن اجرای پروژه‌ها، فازبندی و انجام تدریجی و مرحله‌ای فعالیت‌ها در عین توجه به اصول فنی و کیفیت انجام کارها توجه ویژه‌ای صورت پذیرد و اقدامات ضروری در دستور کار باشد.
مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران گفت: با توجه به محدودیت منابع مالی که سبب نیمه کاره ماندن بسیاری از طرح های عمرانی شده، افق طراحی پروژه ها نیز باید از بلندمدت به افق‌های کوتاه‌مدت و میان‌مدت تغییر کند.
وی خاطر نشان کرد:‌ ریسک‌های ناشی از جنگ، تحریم، تامین مالی، زنجیره تامین، دسترسی به تجهیزات، تغییرات فناوری، شرایط ژئوپلیتیکی و حتی تغییر اولویت‌های توسعه‌ای کشور، همگی باید در فرآیند تصمیم‌گیری دیده شوند. کامگار افزود: در شرایط جنگی در مدیریت پروژه های زیرساختی نباید به دنبال کارهای خاص با عناوینی چون بلندترین، بزرگ‌ترین، سریع‌ترین و حتی طولانی‌ترین بود بلکه باید ابعاد پروژه‌ها را متناسب با تامین نیازهای واقعی مردم طراحی کرد. مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران بر لزوم تغییر نگرش تمام تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران بخش‌های مختلف کشور برای تسهیل و راهبری طرح‌ها و پروژه‌ها با انطباق کامل و منطقی آن‌ها با شرایط موجود کشور تاکید کرد: در این مسیر توجه به سرمایه انسانی و انگیزش آنها شرط بقا و تداوم اجرای طرح‌ها است.
وی خواستار هدف گذاری و اولویت بندی مجدد طرح های عمرانی برای رسیدن به اهداف بهینه و کوتاه‌ مدت‌ شد و اظهار داشت: در چنین شرایطی باید دارایی‌های غیرمولد به منابع توسعه تبدیل شوند و ظرفیت‌ها، امکانات و تجهیزات موجود در پروژه ها به اشتراک گذاشته شوند.